Pan Pil 17

EJ Nomio: when a boy

2005-04-03T01:51:00.000-08:00

When a BOY is quiet, Millions of things are running in his mind. When a BOY is not arguing, He is thinking deeply. When a BOY looks at u with eyes full of questions, He is wondering how long you will be around. When a BOY answers "i'm fine" after a few seconds, He is not at all fine. When a BOY stares at you, He is wondering why you are lying. When a BOY lays on your shoulder, He is wishing for you to be him forever. -->When a BOY calls you everyday, He is seeking for your attention. ->When a BOY wants to see you everyday, He wants to be pampered. When a BOY sms's u everyday, He wants you to reply at least once. When a BOY says I love you, He means it. When a BOY says that he can't live without you, He has made up his mind that you are his future. -->When a BOY says "i miss you", No one in this world can miss you more than that Repost this bulletin in 5 minute and you will get lucky If you not repost this bulletin you will get bad luck..

Ej Nomio: the pope is dead

2005-04-03T01:49:00.000-08:00

I'm saddened by the death of a great man, JohannesPaulus PP II. But I'm relieved his suffering arefinished.At...Conclave na! I'm excited to see the processelection for the new pope.Astig, probably seldom in a lifetime.Maririnig ko na rin sa CNN, "Habemus Papam!" If ever

Ej Nomio: the pope is dead

2005-04-03T01:46:00.000-08:00

josafat:ang huling pamamaalam

2005-04-01T00:05:00.000-08:00

WOW!!! tapos na rin sa wakas ang sem para sakin. uuwi na rin ako sa bulacan at hindi na muling babalik pa= ). salamat sa lahat ng mga experiences at lessons na nakuha ko sa subject na ito, sa lahat ng clasmates especially ung mga grupmates kong makukulit, at syempre sa ating dakilang guro na nang huli kong makita ay binigyan pa ko ng isa pang huling advise. wala po akong magagawa kailangan ako sa bahay kaya di ako magsasummer. may nakapost kasi sa aming gate: WANTED BABY SITER AT ALL AROUNG KATULONG. baka daw kasi tumakbo ung bahay namin pag walang nagbantay. anyway, pano kitakits na lang sa june. ingat palagi ang gud luck sa mga magsasummer. ito na ang huli kong entry dito dahil offline na ko pag dating ko ng bulacan.sa mga gustong magtext text nyo lang ako. pag may magandang mangyayari dito sa UP while im gone pakibalitaan na lang ako, oki dok? nice meeting all of you guys...ciao! = )

magbabakasyon (hehe),
Sheilah Garcia Josafat = )

josafat:ang artist bow

2005-03-31T23:54:00.000-08:00

mahirap talagang magdrawing. isinumpa ko nga ang lapis at pambura ko dahil sa project natin sa panpil. sabi ko isang taon ako sigurong hindi muna magdodrawing after this. akala ko pa naman kahit papaano matutulungan ako ng hobby ko na pagdodrawing pag nasa mood kaso wala talaga. it took me soooooooooooo many days just to finish sketching tapos kailangan pang isign pen eh charcoal ang medium ko palagi pag nagdodraw. anyways buhay pa naman ako at mukhang buhay pa naman din kayo kaya congrats sating lahat. sana maganda maging result ng ating mga pinaghirapang idrawing pero sabi nga ni sir maganda yun dahil tayo ang gumawa(pauto na lang tayo)... narealize ko lang na madali ang magbasa at tumawa sa mga binabasa nating komiks pero dugo at pawis ang puhunan ng bawat artist na naghahatid satin ng ganitong mga likhang sining. mas naaappreciate ko na sila at ang mga gawa nila ngayon, tnx to ZSa Zsa...

sheilah josafat

EJ Nomio: bukingan time

2005-03-27T01:37:00.000-08:00

ngayon at tpos n ang sem ilalantad k n ang inililihim ni jerwin agpaoa.....ang crush niya sa panpil17 ay si..... si.......si.... c_l_n_ d_l_ P_n_ o kilala niyo na?

EJ Nomio: rolando tolentino hits me

2005-03-27T01:16:00.000-08:00

bkit ganun ang mga kaklase ko? bkit di nila maappreciate ang gawa ni tolentino? for me, tolentino is that damn good....khit masyadong lban sa capitalism...ok p rin ang gawa niya....tulad n lng pag nanonood tayo ng pelikula.... ung nakikita natin s sarili ntin ung bida sa movie..... ano b problema mga klasmeyt? pinaka mgandang gawa ni rolando ay yung kay judy ann ung aura ng ordinaryo.....graBE he hit me there come to think of it, we are debunking tolentino but that's the truth. although we cant accept the truth but thats the truth......ang masasabi k lng kay tolentino ur such tough son of a gun

icatlo: last order sa penguin

2005-03-22T07:11:00.000-08:00

Another surprisingly fun reading assignment. I swear, a sem of dull, useles, pointless bullshit like rolando tolentino makes last order sa penguin look like a fun-filled day in a theme park. Although I have to admit, it wasn't as much a laughtrip as Zsazsa. It was more real. More raw. And quite a realityn check for me... As I was reading, I was quite amused at the use of the vernacular. It really felt as if you were part of their barkada. Like you were there with them. Laughing, crying, hating, bitching, and worrying... It kinda reminds me of talks with my friends at parties or even the simplest inuman in Meatshop. Of course, there is one rule. What happens in the session, stays in the session. It's that trust and confidence between friends that really touched me. And the fact that I lost my bestfriend in a big fight recently doesn't make it easier to read. I liked the way the different subcultures were depicted, and even more, the way the characters delivered their thoughts and feelings about the different subcultures. I really felt that I could relate to the characters a lot. From the expresssions (which I have to admit, I once used), to the numerous side comments that provided the entertainment. I liked it because it felt real. And maybe it was real..i think. Hehehe...

icatlo: zsazsa zaturnah

2005-03-22T06:56:00.000-08:00

Natuwa ako dito sa reading assignment na 'to. Hindi ko akalain na sobrang nakaktawa siya. Akala ko buong gabi akong maghahabol ng pagbabasa. Kasama ko mga kaibigan ko sa McDo katips para mag-aral. Nakakhiya kasi tawa ako ng tawa habang sila'y abalang-abala sa pagbabasa. Sa sobrang inis ng isa kong kasama, nakibasa na lang siya at tuloy-tuloy na siya sa pagbabasa. Natapos ang gabing hindi halos siya nakabasa. Akalain mo ba namang sisihin ako! Hehe.. Saya. Aaminin ko, baklaan talaga yung humor niya pero yung mga topic na nadadaanan tulad ng isyu tungkol sa pagkabading, ang tinaguriang Battle of the Sexes, kahirapan, relihiyon, at iba pa. Maraming mapupulot na aral at maaaring gawing pelikula kung nanaisin ng mga prodyuser. Yun nga lang, hindi siya pampamilya.

icatlo: komiks

2005-03-22T01:49:00.000-08:00

dalawang gabi ng walang tulog para lang makakuha ng mataas na marka. Sulit kaya? Hindi ko alam. Ang alam ko lang nahirapan ako ng husto sa komiks na 'yon. Nagsisi tuloy ako nang makita kong hindi gano'n kaseryoso yung mga tao. Totoong mahirap palang gumawa ng komiks. Natutunan kong hindi siya biro. Starving artists kumbaga. Hindi ako makakain, hindi ako makatulog. Sakit lamang ng batok (dating injury) ang nagpapatigil sakin. Sana lang sulit ang pinaghirapan ko kahit di ko natapos.

marbil:last order

2005-03-20T21:18:00.000-08:00

nakakatuwa ang last order sa penguin. nakakaaliw mga lines at mga simpleng hirit ng mga characters. naisip ko lang tungkol sa jologs, diba jologs ang tawag kapag baduy ang dating sa atin ng isang bagay. paano nagiging jologs ang isang bagay sa pananaw ng isang tao? nalalabuan ako dito. sabi sa last order, jologs ang nagpapatugtog ng malakas na radyo ng sasakyan tapos may tugtog na "im horny, horny horny horny........". jologs din daw ang mga trip ng boyfriend ng kaibigan nila(na nakalimutan ko pangalan)tulad ng video games at iba pa. yun ang pananaw nila magkakaibigan. e ano naman ang kaya ibig sabihin ng jologs sa pananaw ng mga taong tinatawag nilang magkakaibigan. hindi kaya ang jologs sa kanila ay ang pag punta sa penguin at umupo at magkwentuhan lang? ang ibig ko sabihin, hindi natin pwede sabihin na jologs ang ibang tao. papaano kung ang ginagawa mo ay jologs pala sa iba at ang ginagawa naman ng iba ay jologs sa iyo? kailangan lang ng respeto sa isa't isa. yun lang.

marbil: zsazsa

2005-03-20T20:18:00.000-08:00

ang galing ng pagkakagawa ng komiks na to. hindi ako mahilig magbasa ng komiks pero napansin ko na nag-eenjoy ako habang binabasa ko to. nakakaaliw mga scenes. totoo nga ang sabi sa symposium na halos lahat ng frames ay may action. lahat ng frames gumagalaw. ang ganda rin ng illustrations (dahil siguro sa hindi ako magaling mag drawing kaya nagandahan ako).

gaya ng sinabi ni ej, ang galing ng author ng zsazsa. astig!

EJ Nomio: lahat tayo ay may jologs syndrome

2005-03-20T20:01:00.000-08:00

nakakatawa ang last order sa penguin....dahil sa play na ito, nalaman ko na talaga ang ibig sabihin ng jologs.....pero kahit nalaman ko kung ano ang ibig sabihin ng jologs malabo pa rin sa akin....parang yung term na masa...how do we define masa?.... anyway, sa pagbabasa ng last order, natanto ko sa aking balintataw na lahat tayo ay may jologs syndrome....hindi lang natin ito napapansin dahil ayaw nating gumitna at suriin ang ating sarili.....aminin natin there's a point in time na minsan din tayong naging jologs, ano pa man ang ibig sabihin nito

EJ Nomio: ang ganda ng zsazsa

2005-03-20T19:53:00.000-08:00

ang ganda ng kuwento ng zsazsa pero sana binawasan ng konti ang mga bastos para pwde basahin ng mga bata....yung drowing ang ganda .....superb.....sana may sequel ito....sino nga po ba yung gumawa ng zsazsa? para sa author here's a penny for your thoughts, a nickel for your kiss, a dime if you make a sequel

EJ Nomio: ang hirap mag-drowing

2005-03-20T19:45:00.000-08:00

grabe......isang linggo kong ginawa ang komiks na ipapasa ko sa pan pil 17, ang hirap kasi mg-drowing.....tapos hell week pa ngayon..... ang daming exams, term papers, reviews......hayyyyy bakit kasi hindi ako mgaling mag-drowing......hindi k naman masisi ang sarili ko o kahit sino sa pamilya ko dahil wla akong tlento s drowing......di bale when something is imperfect, there's always a perfect thing waiting in thw wings....what comes around goes around

EJ Nomio: pa-siyam review

2005-03-20T19:09:00.000-08:00

Hindi ako palanood ng pelikulang Pilipino. Kahit sabihin pa nila na wala akong sintimyento ng pagiging nasyonalistiko, ayaw ko talagang manood. At kung may gusto akong panooring pelikulang Pilipino, sa sinehan ko ito pinapanood at hindi sa mga piniratang VCD. At pinapanood ko ito dahil kaiba ito sa mga tipikal na pelikula.
Ang pelikulang Pilipino, sa panahon ngayon, ay maraming hinaharap na problema. Naghihikahos na at malapit ng mamatay. Ang salarin sa kalagayan ngayon ay ang mga namimirata, ang polisiya ng sinehan, at ang kakulangan sa bagong sangkap at ideya. Sa panahon ngayon na naghihirap ang ekonomiya, ang mga manonood ay nagiging mautak na. Mapili na sila kung ano ang nararapat sa kanilang pinagpagurang pera. Sino nga ba ang mag-aaksaya ng oras at salapi sa mga pelikulang “bold” na puro yugyugan at bayuhan na wala namang kahalagahan sa lipunan; o sa aksyon na kayang patayin ng bida ang isang buong hukbo; o sa komedi na madudulas ang komedyante sa balat ng saging; o sa drama na mamamatay na’y nakaya pang mag-dialogue; at sa horror na may kakapit na kamay sa balikat na akala’y aswang yun pala’y kapatid. Sa unang dalawang salarin, maaari pa itong isisi sa gobyerno, ngunit ang huli?
Ang Pa-Siyam ay ang serye ng pagdarasal na isinasagawa para sa mahal na yumao. Siyam na gabi ito isinasagawa na nagsisimula sa unang gabi ng pagkamatay. Ang pelikula ay nag-uumpisa sa pagdating ni Nilo (Roderick Paulate) mula sa Saudi para sa burol ng kanyang ina. Ang lahat ng kanyang mga kapatid, maliban kay Ruth (Aubrey Miles), na lumisan rin sa kinalakhang tahanan, ay nauna ng dumating. Sa ikaapat na araw ng lamay ay nagdesisyon sila na ilibing na ang kanilang ina. Sila ay lalagi hanggang matapos ang pa-siyam. Iniyawan ng mambabasa ng padasal dahil may nararamdaman siyang kakaiba sa bahay. Ang mga magkakapatid na lang ang nanguna sa pagdarasal. Ngunit sa tuwing isinasagawa ang padasal ay may kung anong kumakalampag sa bahay. At sa tuwing gigising sila sa umaga ay may kababalaghan at palaisipan ang nangyayari. Umalis ang kanilang katiwala sa takot—takot dahil nagpapramdam ang namatay at takot na baka sila mabuko sa kanilang mga ginawa. Sa pagdating ng ika-siyam na araw, unti-unting nalantad ang mga sikreto ng bawat magkakapatid. Sa ika-siyam na araw, nagpakita ang kanilang ina at natapos ang pelikula sa pagpapatiwakal ni Ruth.
Kung ating susuriing mabuti at kung gagamitin ang pamantayan ng pelikulang horror, ang Pa-Siyam ay malayo sa pagiging isang halimbawa nito. Wala man lang nakakatakot na eksena liban na lamang sa yumaong nagpakita. Mas nakakatakot pa ang hiyaw ng mga manonood at ang mataas na tining ng sound effects.
Ang pelikula ay kaiba sa mga pelikulang horror. Hindi ito gumamit ng zombie tulad ng sa House of the Living Dead. Hindi rin ito gumamit ng mga nakakagulat at tumatagal na impresyon tulad ng The Ring. Sa produksyon at paggawa nito, tila hindi masyadong ginastusan. Medyo kulang sa preparasyon. Kulang sa mga mahahalagang sangkap na kinakailangan para tangkalikin ng masa. Ngunit ito’y tama lang. Ang bumubuhay ngayon sa pelikulang Pilipino ay ang nasa working class at hindi na ang masa. Sa pagod sa trabaho, ito ang napipili ng working class bilang murang pampalipas oras at libangan. Ang masa naman ngayon ang pangunahing tagasuporta ng mga pirata. Samakatuwid, ang pelikulng ito ay ginawa hindi para sa masa kaya hindi na kinakailangan ng mga sangkap para tangkilikin. Hindi hinahagad ng produser ang kumita. Ang hangad ng produser at pati ng director (Erik Matti) ay ang maglabas ng kakaibang panlasa sa pelikulang Pilipino. Ang nais nila ay buhayin ang industriya sa pamamagitan ng malikhain at bagong konsepto. Sawa na ang manonood sa paulit-ulit na istorya.
Ito ang nais iparating ng pelikulang Pa-Siyam—isang radikal na pagbabago sa kahulugan ng pelikulang Pilipino. Sa titulo pa lang, mababakas na ang genre nito ay horror. Pero mali ang akala ng lahat. Ito ay isang pamapamilyang drama. Ang mga sangkap ng horror ay tila ikinabit na lamang. Gayunpaman, inihahanay pa rin ito bilang isang horror.
Halos kahat ng ginagawang pelikula ay may alegorya. Ang Pa-Siyam ay hindi eksepsyon. Ang bawat karakter ay may iba’t-ibang kinakatawan. Sa maraming pamamaraan ang representasyon. Sa relihiyosong pananaw, ang ina ay ang Diyos at ang kanyang mga anak ay ang mga tao. Ang mga katiwala ang panandaliang kasagutan sa mga problemang kinakaharap ng tao. Ang ika-siyam na araw ay ang Araw ng Paghuhukom. Sa araw na ito, tanging ang nakasama Niya at sumunod ang maililigtas. Sa kaso ng pelikula si Ruth, na tanging hindi umiwan sa kanyang ina. Ang ibang mga anak na lumisan at lumihis ng daan ay hindi maliligtas.
Sa pananaw bilang isang nasyonalista, ang ina ang kumakatawan sa Inang Bayan. Ang mga katiwala ay ang mga dayuhang kapitalista. Si Nilo ang mamamayan na gusting mangibang-bayan. Si Ruth ang walang kapangyarihang maliit na tao. Si Denise (Cherie Pie Picache) naman ang ordinaryong mamamayan. Si Angel (Yul Servo) at Sylvia (Maricar De Mesa) naman ang mga problema ng lipunan. Ang mga “anak” ay walang pakialam sa ginagawang pagkamkam ng mga dayuhang kapitalista sa ating Inang Bayan. Si Denise, ang ordinaryong mamamayan, ay sunod na lamang sa agos at takbo ng panahon. Ang inang nagmumulto ay ang multo na kinakaharap ngayong problema ng bansa. Ang kahirapang nadadama ay ang multong nagpapaalala kung ano ang ginawang kapabayaan sa bansa.
Sa pananaw naman bilang isang mapagmahal sa kalikasan, ang ina ay tumatayo bilang ang kalikasan. Ang mga anak ay ang mamamayan na pumapabaya sa kalikasan. Ang mga katiwala ay ang gumagawa at nang-aabuso sa kalikasan. Ang multo ay tumatayo bilang mga trahedya na dulot ng kalikasan dahil na rin sa ginawang pagwawalang-bahala.
Sa pelikula ang nagmumultong ina ay hindi naman talaga multo bagkus nagmumultong kahapon. Kay Nilo, pinagmumultuhan siya ng kanyang kapabayaan sa ina. Kay Denise, pinagmumultuhan siya ng kanyang pagiging batang ina. Kay Angel, ang multo ay ang pagiging alipin sa alak at sigarilyo. Kay Sylvia, tumatakot sa kanya ang pagpapalaglag sa kanyang magiging anak. Ang lahat ng ito ay nag-ambag sa pagkamatay ng kanilang ina. Tanging si Ruth lamang ang hindi minumulto dahil hindi niya iniwan ang ina hanggang sa huling sandali.
Ang Pa-Siyam ay naisagawa dahil na rin sa isang malakas na daluyong ng pelikulang horror hindi lang Pilipinas pati na rin sa buong Asya. Tumamlay ang ibang genre ng pelikula at tanging horror lamang ang tinangkilik. Ang biglang pagsikat ng horror na pelikulang Hapon at Koreano sa ibang panig ng mundo ay isang mahalagang salik. Iniba nito ang pagkakakahon sa salitang horror noo’y kasing-kahulugan ng zombie, Dracula, at putol na kamay. Sa mga Asyanong pelikula, kakaunti o wala ang mga zombie. Ang istorya mismo at banghay ay sapat bilang nakakatakot kaya hindi na kinakailangan ng mga prop. Sa pagpasok ng ganitong konsepto ay nakalikha ng bagong panlasa. Ang Feng Shui ay may sangkap ng Hapon at Koreanong pelikula dahi llikas sa mga Pilipino ang gaya-gaya. Dito kaya tinangkilik at nauso.
Ang mga Pilipino ay likas na maramdamin. Naihahalintulad nila ang kasalukuyang sitwasyon sa mga nagsisipagganap sa pelikula. Patok ang horror sa manonood dahil parang tuany itong nagaganap sa kanilang buhay (hindi literal). Ang mamamayan ay minumulto ng kahirapan, dinadalaw ng kapighatian, at tinatakot ng kurapsyon. Ang horror ay tinangkilik dahil nararanasan na mismo ng mamamayan ang tunay na horror ng buhay—ang kahirapan.
Sa pelikula, iba’t-ibang representasyon ng kababaihan ang namumutawi. Lumalabas dito ang pagkakakahon sa uri ng babae—ang ina, ang birhen, at ang puta. Ang ina ay kumakatawan sa inang nagmumulto at pati na rin kay Denise. Masisilayan dito ang kanyang pagiging ina na mapagkunsinte sa anak na si Janet (Cristine Reyes) at pati na sa kapatid na si Angel. Ang matimtimang birhen ay kinakatawan ni Ruth. Dahil sa may kapansanan sa pag-iisip, lumalabas ang kanyang pagka-inosente sa mga bagay-bagay, isang halimbawa ng isang birhen. Ang representasyon ng puta ay sa katauhan ni Sylvia. Ang pagpapalaglag sa kanyang anak ay isa lamang sa katangian ng puta—hindi marunong lumaban sa pagsubok na siya naman minsan ang may gawa.
Sa kabuuuan, ang Pa-Siyam ay natatanging pelikula. Hindi ito halaw sa mga Hapon at Koreanong pelikula. Ito ay natatangi dahil ito ay isang tunay na gawang Pilipino. Ang banghay na umiikot sa pamilya—kung saan umiikot ang buhay Pilipino—ang tipikal na katangian natin. Ang pelikulang ito ay isang tagumpay hindi lamang sa industriya kundi sa lahat. Kung ganito ba ang ginagawa ng mga produser sa paggawa ng pelikula, kahit na may pamimirata pa at ibang polisiya sa sinehan at buwis, hindi maghihingalo ang industriya ng pelikulang Pilipino. Sana matuto na ang ibang produser. Sana nga ganun dahil kung malaking kita lamang ang kanilang iisipin ay di malayong sa darating na panahon ay tayo na mismo ang gumagawa ng pa-siyam—pa-siyam bilang pagluluksa sa pagkamatay ng industiya ng pelikulang Pilipino.
***

zsazsahhhhhhhhhhhhhhhhhh!

2005-03-20T05:13:00.000-08:00

hay.....hanggang ngayon di ko pa rin tapos ang komiks ko.isa pang hay....hayyyyyyyy.....wish ko lang umabot ako sa deadline sa tuesday.alam kong lahat tayo toxic.buhay pa ba kayo?ako malapit nang sumabay sa semana santa.uy, naalala ko di na pala tayo magkikita-kita....so sadd naman....= ( mamimiss ko po kayong lahat (pati na po kayo sir.wala na kasing manggugulo sa buhay mag-aaaral ko hehe).kitakits na lang sa tuesday kung magpapang-abot tayo.gudluck sa lahat ng requirements....bye....

sheilah josafat

belmonte-huli na ba ang lahat?

2005-03-19T03:39:00.000-08:00

hanggang kelan ba counted ang post dito? di pa din ako nakakasampu!!! nakakalungkot!!!
ngayon ay nasesenti na talaga ako!!!paano ba naman feeling ko, ang bababa ng grades ko this sem....kala ko pa naman pambawi ko tong panpil...medyo hindi din nman pala!!!hay naku!!!

matatapos ko na ang comiks ko!!! yehey!!!

belmonte-hay, nakakatawa!

2005-03-17T23:07:00.000-08:00

last week, reklamo ako ng reklamo dahil sunod-sunod at magkakasabay pa ang ibang exams at deadline ng papers ko--na sa monday at tuesday nga. exam ko sa bio 12 at psych 162 sa tuesday at submission ng komiks at journal at exam ko din pala sa natsci ng monday tas sa bio lab naman ng wednesday...e di ndi ko na alam ang uunahin ko...at...alam ninyo ba kung anong ngyari?
well, namove lahat ng date...angsaya na sana...kaso ganon pa din dahil nagkasabay-sabay pa din silang lahat kaso after holy week na nga lang...matutuwa ba ako? talagang penitensya ang holyweek ko nito...hay...
at ang mga amazonistas na yan...di ko pa din madrowing....wala talaga akong talent sa ganon....bahala na...magpapasa talaga ako ng stick figures....hehehe....
buti na lang wala na tayong class ngayon....may time akong umuwi ng maaga at matulog kaagad....yehey....pero nakakamiss din ano? wala lang...tapos na ang debate sa premarital sex at mga sex video, sa pagpatay sa lahat ng mga pasistang tao at naghaharing-uri...hay, pati na din pala ang walang kamatayang isyu ng religion...tapos na...hay...nakakamiss...nakakatuwa pa namang makinig sa mga ganong pagtatalo....

astig ng words of wisdom ni sir...hehehe...

dela Peña - Ganyan talaga ang buhay...

2005-03-17T19:28:00.002-08:00

hay...talaga nga namang kapag patapos na ang second sem tsaka nagkakapatong-patong ang lahat ng mga gawain=( paano naman kasi, konti lang ang time sa second sem kaya ipinagsisiksikan talaga ng mga prof. ang mga gawain... sad naman talaga.

kahit ano pang pilit natin na tapusin lahat in advance, we all know na magka-cram din tayo sa huli. diyan naman magaling ang mga estudyante,e. cramming.hehehe. we all work better under pressure. well, sometimes.

at least... para sa akin, tapos na ang lahat sa 29... thank you Lord!=) meron akong kilala, may exam pa sa april.. at walang magawa ang prof dahil utos ng department yun.

hay... dapat talaga tayo ang binabayaran sa pag-aaral... parang nagtatrabaho tayo,e!hehe. biro lang.kabayaran na 'yung added knowledge.naks!heehee.

dela Peña - Ganyan talaga ang buhay...

2005-03-17T19:28:00.001-08:00

hay...talaga nga namang kapag patapos na ang second sem tsaka nagkakapatong-patong ang lahat ng mga gawain=( paano naman kasi, konti lang ang time sa second sem kaya ipinagsisiksikan talaga ng mga prof. ang mga gawain... sad naman talaga.

kahit ano pang pilit natin na tapusin lahat in advance, we all know na magka-cram din tayo sa huli. diyan naman magaling ang mga estudyante,e. cramming.hehehe. we all work better under pressure. well, at least sometimes.

at least... para sa akin, tapos na ang lahat sa 29... thank you Lord!=) meron akong kilala, may exam pa sa april.. at walang magawa ang prof dahil utos ng department yun.

hay... dapat talaga tayo ang binabayaran sa pag-aaral... parang nagtatrabaho tayo,e!hehe. biro lang.kabayaran na 'yung added knowledge.heehee.

dela Peña - Ganyan talaga ang buhay...

2005-03-17T19:28:00.000-08:00

hay...talaga nga namang kapag patapos na ang second sem tsaka nagkakapatong-patong ang lahat ng mga gawain=( paano naman kasi, konti lang ang time sa second sem kaya ipinagsisiksikan talaga ng mga prof. ang mga gawain... sad naman talaga.

kahit ano pang pilit natin na tapusin lahat in advance, we all know na magka-cram din tayo sa huli. diyan naman magaling ang mga estudyante,e. cramming.hehehe. we all work better under pressure. well, sometimes i do.

at least... para sa akin, tapos na ang lahat sa 29... thank you Lord!=) meron akong kilala, may exam pa sa april.. at walang magawa ang prof dahil utos ng department yun.

hay... dapat talaga tayo ang binabayaran sa pag-aaral... parang nagtatrabaho tayo,e!hehe. biro lang.kabayaran na 'yung added knowledge.heehee.

mga katanungan at pointers para sa huling papel

2005-03-17T19:10:00.000-08:00

* Times new roman, font size:12, double-spaced
* Kung maglalagay kayo ng quotation: Times New Roman, font size:10, single-spaced

MGA TANONG:

1. Anong uri ng alienation ang ipinakita sa aling mga eksena ng Last Order sa Penguin?
(Ipaliwanag muna ang alienation ayong kay fromm)

2. Sino ang tama sa debate sa dulo ng dula? Si Tuxqs o si Sweet?
(Banggitin muna ang good and bad pts. ng bawat isa bago ibigay ang desisyon)

3. Gamit ang mga metodong natutunan sa "News Stories on Rape," suriin ang mga representasyon ng bakla at lesbiana sa dula.
(Tandaan: walang puta. Ano ang mga representasyon ng bawat isa? Bakit ganoon ang representasyon sa kanila?)

4. Anong uri ng popular na kultura ang tinangkilik ng mga tauhan at bakit? Ano ang sinabi nito tungkol sa kanilang pagkatao?
(Ano rin ang sinasabi sa kanilang estado sa buhay?)

belmonte: ako na naman!!!

2005-03-16T03:14:00.000-08:00

tapos ko na ang last order sa penguin!!!! yehey!!! nakakatawa silang magkakaibigan!!! ang astig nila!!! at ang baliw ni sweet mukang tanga!!! aliw yung mga pasok niya!!! inggliserang nagtitinda ng bulaklak!!! san ka pa!!! sobrang mukha akong engot nung binabasa ko yun...nasa mrt pa naman ako tas nandon ako sa part na "see died in a plane crass lash year and dish year see died in a sip wreck"! HAHAHAHA!!!! tawang-tawa ako para talaga akong engot!!! mukha pa silang baliw magpayo sa isa't-isa....ang galing nga eh...sobrang liberated nila!!! wat if, lahat ng tao sa mundo ganon ang mga views? ASTIG!!!! wat if ang mundo ay ang Penguin?! ang labo!

natawa ako pero kung seryosohang usapan, ayoko kasi ng dinadaan sa pag-inom ang paglalabas ng problema...pero kung sa kanila mas maganda ang ganon...ok lang....naalala ko tuloy yung huling beses at promise ko sa sarili ko na last time na talaga na uminom kami ng mga friends ko...grabe...wala naman akong hinaing sa mundo non, sinamahan ko lang sila kasi gumuho ang kulay rosas nilang mundo dahil sa love at ang ending ako ang pinakasenglot sa kanila...grabe yon!!! saturday nyt kami nag-inuman, monday, 230 na ako nakapasok at medyo lasing pa ako ha? hay...kadire yung araw na yun....iiiwww....

belmonte: kailangang magpakabionic!!!!

2005-03-16T03:01:00.000-08:00

grabe!!! promise, gusto ko nang patayin ang ibang professors ko!!! nakakainis kasi ang unreasonable naman ng mga date ng exams nila eh...parang ansarap sabihan na..."ah, sir hindi lang po sa subject nyo ako naka-enroll ngayon, actually, 19 units po ako"...hay...naman!!!! biruin mo, meron akong 3 exams, 3 final papers at yung komiks at journal na sa monday at tuesday lang lahat ng deadline!!!! waaahhhh!!!!

nakakafrustrate pa yung komiks...siyempre gusto ko naman na kahit papano hindi naman stick figures yung nakadrowing don kasi ampangit sa mata kaso yung kamay ko ayaw sumunod!!! hay naku!! ba't kasi hindi ako marunong magdrowing eh!!! kasi naman parang before pa lang mag-end ang feb sinasabi ko na sa sarili ko na dapat nasisimulan ko nang magdrowing kaso, anong petsa na wala pa din akong nagagawa....buti na lang may story na ako...pwede bang yung kuwento na lang ang ipasa....SIYEMPRE HINDI!!!, hihirit pa ba ako?!!! puwede bang magpray na may bumagsak ding bato sa bahay namin (yung mas maliit sa bato ni zsa zsa) tas pag kinain ko magkakasuper powers din ako? sobrang kelangan ko yun ngayon eh!!!, hay...sana nailuwa na ni queen-ang-haba-ng-pangalan-baroux at ibagsak na sa tabi ko ngayon!!!bwiset na buhay...

di bale, after ng lahat ng ito giginhawa din ang mundo...magkakalablyf din ako!!!YUCK!!! yun daw ba yung asahang reward!!haha!!sige na nga nababaliw na ako eh...kung anu-ano na lumalabas sa utak ko!!!!hay, ang life parang love noh? four-letter word din!!! wehehe...

EJ Nomio---nasa huli ang pagsisisi

2005-03-13T18:58:00.002-08:00

ngayon gahol ako sa oras hell week ngayon sa UP, tatlong term papers, dalawang book review, at apat na final exam sa loob lamang ng 2 weeks, kaya k ba to? bkit kasi nung pasko di k n ginawa ang mga ito???? ngayon mag-drodrowing pa ako sa panpil 17 ng komiks, para kahit papaano mahatak ang grade ko.....sa computation ay nasa 2.25-2.5 ang final grade ko...mababa kasi ang exam ko....ndi ksi ako nag-aral......when will i wake up and study????

EJ Nomio---importance of history

2005-03-13T18:58:00.001-08:00

"those who are not learned the past are condemned to repeat it" this proverb says it all--people repeat history. may isa akong klasmeyt sa panpil 17 (i would like to name her but since this blog is reserved for winners i would refrain from doing so), sinabi nya hindi sya kumuha ng KAS 1 kasi nakuha n nya un noong high school....damn!!!! high school is different from college....dati kung ang history ay puro objective ngayon ay hindi na...objectivity is impossible in history....kailangan n ng critical approach...hindi n who, what, when ,and where ang history kundi why and how.... studying history is nation-building...sa germany at france malki ang pgpphlaga nila sa kanilang kasaysayan, its a shame pg kakaunti lng ang alam nila s knilang history....sa US bgo ka makatapak sa college alam n ng mga kano ang reasons ng Civil War nila.... at kita ninyo napaka-unlad ng mga bansa nito...bakit???? dahil marunong silang tumingin sa pinanggalingan....tayo???? d2 p lng sa UP, naturingan p nmang best university sa pilipinas, ang KAS 1 puwede m ng hindi kunin.....damn!!! damn!!!! dhil s RGEP n ginawa ng ********* president n to. He made UP a marketplace....ung subjek prang pninda sa plengke....kung ano ung gusto ng mamimili kukunin.... p****ta..... kumukulo tlga dugo ko....kaya ndi umuunlad ang pilipinas dahil s grassroot level p lng wla n tyong pagpapahalaga sa nakaraan....kung natuto tayo sa kasaysayan wla sanang EDSA 2 at 3, kung natuto tayo sa kasaysayan wla sna d2 ngayon si imelda at imee.....kailan tayo matututo ?????????

EJ Nomio---what makes you pissed off?

2005-03-13T18:58:00.000-08:00

what makes me pissed off? kapag sinasabi ng mga kaklase ko na ang Cebuano, Waray, Ilonggo, Ilokano, etc. ay mga DIALECTS. HA? since when? alam b nila kung ano ang meaning ng DIALECT? a dialect is a variation of a language. example nito ay ilokanong-ilokos at ilokanong-hawaii, parehas na ilokano pro it varies. clear????? on these are major Philippine LANGUAGES. writing this blog has proven to me that once given life, hindi p rin naaalis ang colonial mentality sa ating bansa. when will we wake up??????

belmonte- pasenti effect!!!!!

2005-03-12T03:11:00.000-08:00

hi! nagpaparamdam ulit ako sa inyong lahat!!! actually, totoong reason ko kaya nagpaparamdam ako kasi kailangan. kailangang umabot ng 10 ang entries ko dito. pero honestly, aliw talaga tong blog thing na 'to, totoo...given the time, mas madalas sana ang pagpopost ko dito ng entry kaso, eto kaengotan ko kasi kung bakit naman kasi third year ko pa kinuha ang panpil17. dapat pala nung freshie pa ako. nung time na parang akin lahat ng oras ko... ako magdedesisyon kung kelan ko gustong magbuklat ng libro at kung kelan ko gustong matulog ganyan. eh di sana araw-araw, nagsasawa kayo sa mga pinagsasabi ko. kaso eto nga. third year na, ngaragan ganyan tipong kahit gusto kong matulog hindi puwede dahil mas ayaw ko naman na bumagsak sa exams na linggo-linggo na lang yata meron at mas ayaw ko din na hindi makagawa ng paper na ganon din linggo-linggo din ang deadline. hay, nagi-guilty na nga ako eh. magsusulat lang ako dito kung feeling ko talagang kelangan na...tulad ngayon...sa lahat pa naman ng ayaw ko eh ito...yung pinipilit ko yung sarili ko na magsabi ng kahit na ano dahil kailangan. gusto ko kasi lahat sana ng sinusulat ko dito bukod sa kailangan, gusto ko talagang isulat....

promise masaya ang panpil...dito sa class na nga lang na 'to feeling ko ako walang stress eh, puwera na lang pag malapit na ang mga deadline ng papers at iba pang projects. natutuwa ako lalo na kapag nagtatalu-talo na yung class tas parang buong class na yung sabay-sabay na "inaaway" si sir...nakakatawa lang...pag pipigain at pipigain ni sir yung mga stand ng classmates natin sa iba't-ibang issues....ansarap makinig sa iba't-ibang prinsipyo ng tao. andami-dami kong nakukuhang dagdag ng perspectives. ang aliw....

at siyempre ang pinakagusto kong topic ay ang issue ng premarital sex, porno at lahat ng pinagtalunan na usually mapupunta sa religion at kung ano pa. kita mo talaga na hati ang class kapag sex na ang pinag-usapan. ang amazing na tingnan kung paanong may kanya-kanyang point at medyo agreeable na arguments yung bawat sides pero hindi talaga sila namumove don sa katwiran ng isa't-isa. parang in the end, alam mong nandoon pa din na intact yung prinsipyo nila. well, hindi naman goal ng discussion/debate sa class na mapaniwala ang isa't-isa sa stand ngiba pa at maging ganon na din sila eh. kaya ang gandang tingnan.

ayun. pero siyempre after this week, wala na akong papasukang class na ganon....siympre kasi matatapos na....ang bilis nga eh...isang linggo na lang....hay....

dela Peña - pagmumuni-muni

2005-03-10T17:35:00.000-08:00

kagabi, nanonood kami ng Lord of the Rings.napagusapan namin kung paanong sa kuwento ni J.R.R. Tolkien, walang malisya ang dalawang lalaking nag-aakapan at nagsasabihan ng madamdaming "i love you." tulad ni frodo at sam. naaalala ko pa, dun sa ikalawang pelikula, nag"yihee" ang mga tao sa movie house nang humabol si sam sa bangka ni frodo at nag-akapan sila.

kahapon din, sa klase naming panpil 190, napagusapan namin ng kaklase ko na "sino ba ang nagsasabi na api ang api?" matagal ko na ring iniisip iyon... lalo na ngayon buwan ng kababaihan...

sino ba ang nagsasabing ako'y api, bilang isang babae?

sapagka't ni minsan ay hindi ko naman naisip na api ako. totoo mayroong mga misconcepcion kung ano ang kaya at hindi kya ng babae.. pero not to the point na feeling ko aping-api ako.napagusapan nga namin ni sheila noong nakaraang buwan na naiinis siya dahil mayroong "need" ang mga lalake na protektahan siya bilang babae. na para bang ang "weak" niya dahil siya ay babae.

sabi ko naman kay sheila, iba ang pagtingin ko doon. para sa akin, ang pag"protekta" o pag"prioritize" sa atin ng mga lalaki makes us a "higher being," "more important" gender than they are.

bakit ang mga hari pinoprotektahan ng kanyang mga kawal? na kahit mamatay na sila para lamang sa kapakanan ng hari? well... i don't think "protect" is the word.parang...mas mahal pa nila ang hari kaysa buhay nila. iaalay nila ang buhay nila para sa hari.

ganoon ang drama ko bilang babae. wehehe

totoo, na noong "unang panahon," 'di hamak na api ang mga babae.subalit, hanggang ngayon ito pa rin ang sinasabi ng mga organisasyong pangkababaihan.totoo pa rin ba?

minsan kasi, pakiramdam ko idinidikdik sa akin na api ako, gayong hindi naman ganoon ang feeling ko.e malakas ang POWER OF SUGGESTION. eventually, mafifeel mo talagang api ka at patriarkal ang lipunan... pero hindi talaga iyon ang nararanasan ko (marahil sa ibang babae, oo... pero hindi kababaihan in general. mga remnants na lang siguro ng feudal and patriarchal society noon ang mga taong may nang-aapi sa mga babae ngayon)

ganon din sa isyu ng pagiging "bading" o "tomboy." hindi kaya ang lipunan din ang nagdidikta na ganito ka dahil ganito ang asal, kilos, at damdamin mo?at 'di magtatagal,papasok ito sa sistema mo at papaniwalain mo ang lipunan na ganito ka dapat dahil ganito ang karamihang hawig ng kilos, asal, at damdamin mo.

labo ba ng point?hehe.pasensya, nagmamadali,e...

of course, these points are debatable...

trono-fantasy at sci fi

2005-03-08T04:45:00.000-08:00

Nakakatuwa ang kwentuhan kanina. Sayang nga lang at di ko natapos. Bilang manonood ng usong fantaserye at sci fi films at mga soap opera, interesting ang mga points na nabring up kanina. :) Maraming beses na napa-"OO nga noh!" ako. Siguro kaya nga ako mahilig sa fantasy at sci fi dahil "boring" ang buhay ko. hehe Kalunos-lunos, walang kulay, walang aksyon. In a way, isa ako sa mga taong na-"bubuhay" sa fantasy at sci fi. Ang sarap kasing isiping may taglay kang natatanging kapangyarihan na makakapagbago sa buong sanlibutan. :)
Nakakatuwa ring malaman na tama ang mga ibang ideya ko tungkol sa mga programang ito. Sa palagay ko malaki pa ang potensyal ng fantasy at sci fi na hindi pa na-"ta-tap" ng mga manunulat na Pilipino. Pero mukha namang patungo na sila sa tamang landas. Tama yung isang speaker...dapat mas maraming imagination kaysa production. In the end yon ang magpapapanalo sa atin :)

trono-Kung ako'y magiging isang lalaki ng 1 araw

2005-03-07T04:54:00.000-08:00

Nakaktuwa yung Zsa Zsa! Hindi naman talaga ako mahilig sa mga komiks kaya nagulat ako noong napansin kong nageenjoy akong basahin ito. :)

Hmm..pano kaya kung tulad ni Zsa Zsa magkaroon ako ng pagkakataong magpalit ng sex (kahit 1 araw lang) gamit ang mahiwagang bato? Ano kayang gagawin ko? hmm...sa tingin ko, ang una kong gagawin bilang lalaki ay ang maglakad sa bahay ng walang t-shirt. Hay nako, ang init init na kasi at kung babae ako hindi ko naman magagawa yon... :)

bukod don...hmmm...kung magiging babae ang crush ko, liligawan ko siya, pero di naman applicable ito don sa Zsa Zsa. Kaya, siguro i-cclose ko na lang siya at magfifish ako ng info from him. Tulad ng kung anong type niya sa isang babae, anong tingin nya kay prescille...hehe ano pa b?

Nako ayokong mamboso sa CR ng lalaki, bka nga sa bahay lang ako magCCR. Magpapakamatakaw na lang ako kung maging lalaki ako. kasi karamihan sa mga kakilala kong lalaki, kahit ang lakas kumain, hindi tumataba. Ang saya diba!

Siguro kong ipinanganak akong lalaki..mas maraming mag-iiba saken. At mas marami akong gagawin/susubukang gawin... sa ibang post ko na lang yan isusulat hehe :)

dela Peña - bakit PP17?

2005-03-06T11:35:00.000-08:00

sa kasawiang palad, hindi ko nagantihan si sir sa paggagrado sa pamamagitan ng pag-sagot ng evaluation form sapagkat kami'y naghahanda para sa report =T wehehe

maraming tao ang nagsasabing astig ang GE na PP17 kapag sinabi ko na sa kanila ang course description (popular culture). at totoo nga namang astig ang kurso.

kung sakaling maibabalik ang panahon at maatras ang orasan... ang isasagot ko sa "...is the course still worth taking?" ay OO!=)

kasi nga, tulad din ng sagot ko sa kung bakit kailangan pag-aralan ang pelikula, kailangan pag-aralan ang popular na kultura sapagkat ito ay makapangyarihan. (sabi nga ni G. Lumbera) dapat, imbis na tayo ang mina-manipulate ng popular na kultura, tayo ang nagma-manipulate nito.

dahil sa kursong ito, mas nagiging kritikal na ako sa mga pinapanood ko. napapansin ko na kung ano ang iba't ibang kahulugan at kamalayan na isinisiwalat ng iba't ibang elemento ng isang palabas sa tv, sine, o 'di kaya'y music video.

ang ganitong kurso ang, sa aking paligay, isa sa nangunguna sa pagdebelop ng kritikal na pagiisip sa mga tao/estudyante, dahil naka-base sa mga nangyayari sa ating paligid at pang-araw-araw na buhay.

kaya, kahit na may quiz araw-araw at kaliwa't kanan ang mag proyekto, keri lang! the course is worth taking=)

trono-Bakit PP 17?

2005-03-03T02:03:00.000-08:00

tulad ni nina gusto ko rin mapaabot sa 10 ang posts ko dito kaya hehe pasensha na kung napupurga na kyo sa thoughts ko.

wala lang, dahil madalas akong sumasagot ng evaluation last week, naisip kong gamiting topic dito sa blog yung isang tanong don. familiar ba yung question na parang: "if this course (PP17) was no required, is it still worthwhile taking?" (or sumthin like that hehe)

Tapos ang sagot ko, YES! bakit?
Aba ang dame kong natutunan tuwing PP17. Mas marami pa nga akong mahahalagang bagay na natutunan dito, kumpara sa majors ko (kasi naman mahirap hanapan ng value sa everyday life ng tao ang mga distillation column... hehe). Plus, napaka-"spirited" pa ng discussions sa class, maraming nagpaparticipate at opinionated ng ating teacher.
Pero siyempre hindi ako nag-aagree lage sa mga paniniwala ni sir. Minsan kc, naiisip ko na "anti-everything" ang PP17 naten. Tulad ni Nina, i think hindi dapat laging "negative" ang tingin naten sa bagay-bagay. I think it's not healthy if we are against every single prevailing ideal. Sa tingin ko, ang mga norms/rules na nag-eexist sa lipunan ay hindi basta na lang sumulpot o naibenta mula sa "whim" na iilang tao. May mga bagay na dapat nating tanggapin bilang tama at dapat, hindi pwedeng lagi naten gustong pataubin ang mga "rules/norms" dahil marami sa mga ito ay tama at dapat naman.
Kaya sa PP17 class ang pinaka-importanteng natutunan ko ay ang pagiging decisive. Natuto akong magdiscern kung ano ang tingin kong tama at mali, kung anong paniniwalaan ko at hindi. :)

trono-BONUS sa exam

2005-03-03T01:34:00.000-08:00

Kung hindi lang sana ako nagmamadali nung exam naten last tue. Nasagot ko sana ng maayos ang bonus question. Dito ko na lang ilalagay ang sana'y "matinong" sagot ko.

Bakit kailangan pag-aralan ang pelikula?

Tingin ko, salamin ng isang lipunan pelikula. Nabanggit nga ito sa liro ni Rolando Tolentino, dun sa may intro...Makikitaan ng ugnayan ang pelikula at artista sa pelikula sa kasalukuyang kaganapan sa lipunan. Halimbawa, tuwing nanonood ako ng Korean Films, may natutunan ako tungkol sa mga Koreano, kung pano sila kumilos, kung ano mga tradisyon at paniniwala nila. Subalit di dapat maniwala kaagad sa lahat ng nakikita/napapanood sa pelikula dahil dapat nating isiping maaring mula sa personal na opinyon lamang ito ng direktor o writer. Kaya nga nararapat na pagaralan at suriin ang pelikula dahil isa itong malalim na balon ng kaalaman (well of knowledge) tungkol sa iyong sarili at tungkol sa ibang tao. AT sabi nga ni Ernie Baron: Knowledge is POWER.
Isa pang dahilan kung bakit dapat pag-aralan ang pelikula ay dahil isa itong makapangyarihang pampolitika. Sa dame ng mall at sa dame ng taong nanonood ng sine, masasabing malaki ang impluwensiya ng pelikula sa buhay ng ordinaryong mamamayan. Kung gusto kong mamayani ang isang ideya (halimbawa, pagkakaisa) sa bansa, ang paggawa ng pelikula tungkol dito ay isang mabilis at makapangyarihang paraan para maiparating ko ang ideyang ito sa napakaraming tao. Kaya't dapat pagaralan ang pelikula dahil baka bi-ni-brain wash na pla tayo ng gobyerno, hindi lang naten namamalayan.

dela Peña - bakit kailangan pag-aralan ang pelikula?

2005-03-02T20:50:00.000-08:00

kaninang 12 am, nanood ako ng "sleepless in seattle" sa HBO. i mean, it's sweet and nakakakilig and romatic and everything pero SOBRANG alam mong binobola ka.hehehe.love is not like that!hehehe.

sagot ko dun sa bonus question sa exam, kaya kailangan pag-aralan ang pelikula ay dahil grabe maka-impluwensya ito sa kilos at pag-iisip ng tao (well... hindi ito ang exact words ko kasi i can't think straight dahil 2 minutes na lang ang natitirang tym nun). movies has this great POWER to influence a person's view of reality. in sleepless in seattle's case, what love is supposed to be, in reality.

when i was still young and naive (wehehe) i had all these ideas about wat love was supposed 2 b.

of course, ngayon (mdyo) nagkaisip na ako, naisip ko na hindi totoo ung napapanood ko sa tv. --hindi naman bumaba ang standards ko or anything wen it comes 2 relationships and i haven't lost that belief that love is supposed 2 have "magic." but pinakawalan ko na ung ibang cheezy, sparks-flying, meteor-showering, foot-popping ideas of love.

kasi dati, may expectations ka sa "partner" mo kasi un ang sinasabi sa tv na ideal na kilos ng lalake (or babae) kung mahal ka niya talaga.or... sometimes, u can blow little arguments or incidents out of proportion kasi naalala mo ung scene sa isang palabas at naparanoid ka na or something...

but it's all just so silly!

sbi nga sa lecture ni Randy David on "Love and Intimacy in the Post-Modern Age," love is so irrational and it's foolish 2 try to rationalize it. si nitze rin ata ang nagsabi (accdg 2 sir david) na it's important 2 remember that love is the acceptance of the duality of being—love must affirm that your loved one is a separate being and, therefore, one must only try to bridge the separateness.

kya nde dpat i-expect ng tao sa partner niya na gani2 or ganyan dpat partner niya.ibang tao un na may sariling buhay...

ANYway... this post is not about love...

kya kailangan pag-aralan ang pelikula (at popular na kultura) and how it works dahil nga mayroon itong kapangyarihan na i-manipulate ang pag-iisip natin. and if we're caught off guard, we might not realize how popular culture is trying to shape and distort our view of reality and... as a result,we will be under its (popular culture's) mercy.hehe.

i think one of UP's main goals is to develop in us a critical and discerning mind. at ito ang ginagawa sa pag-aaral ng pelikula. maging mas kritikal at mabusisi tayo sa ating panonood ng pelikula at pagtangkilik ng popular na kultura. lest we fall in its traps.

KAYO? BAKIT SA TINGIN NINYO KAILANGAN PAG-ARALAN ANG PELIKULA? (naks!diskusyon i2!;-p)

dela Peña - "trapped"

2005-03-02T20:23:00.000-08:00

this is another pp17 related post (i guess by now you've guessed that i'm only trying to reach sir u's requirement of at least 10 posts related to pp17...wehehehe... naka-ilan na ba ako???)

dahil may hang-over pa ako sa "richard gomez at ang mito ng pagkalalake," napansin ko lang na may pagka-"rebolusyonaryo" ang librong ito (duh... stating the obvious ba?hehe). talagang nais kumawala at lumaban sa "namamayaning kaayusan". naka namuhn!

actually,pkiramdam ko,ung course,gus2 tlgang lumaban sa lahat ng "rules" that bind us (ang number one na kalaban ni sir... Christianity).

true, some rules are meant 2 exploit us. brainwash us.chain us to avoid fighting back. but some are really just for our sake. for our own good...

sa school pa lang puro rules and requirements na. the entire society has its rules and requirements. sa klase pa lang natin puro rules and requirements na rin! we are all expected to act and perform a certain way (or accumulate a certain number of pts.) 2 get a reward: a passing grade.

now if these rules aren't meant to make us better people... then UP is not practicing what it preaches...

hay.. oh-key... i think this is my EIGTH PP17-RELATED ENTRY!hehehehehe

dela Peña - just another thought

2005-03-02T19:44:00.000-08:00

hey guys. today is a wednesday and the pp17 exams (and quizzes) are FINALLY over so i rewarded myself by lying on the couch all day, watching tv. wehehe.

i was just wondering, don't you think all this "campaign" for sexual liberation (meaning pre-marital sex, casual sex, porno... basically most of the things we've discussed in class..hehe) in this country is part of our "kolonyal na kamalayan" or western consciousness or however you wish to call it?

i mean, western movies, television shows, and music videos always involve S-E-X! and i don't think anyone can deny it! just think of all the "reality" television shows. the americans are all liberated when it comes to sex.

so then... are we just, yet again, only trying to follow and imitate what the americans are doing?? (which is something we're also told, time and again, to not do...)

dela Peña - "trapped"

2005-03-02T04:01:00.000-08:00

hindi kayo nag-iisa

2005-02-22T05:11:00.000-08:00

medyo late nang reaction ito pero gusto ko lang sabihin sa inyong nakikiramay ako sa mga paghihirap na dinaanan ninyo sa paggawa ng reaction paper sa pasiyam dahil ako din ay inabot ng siyam-siyam sa paggawa ng paper na iyan. nang mga panahong gagawa na ako ng paper ay bigla na lang nagbreakdown ang aming mabait na PC kaya wala akong nagawa kundi isulat muna sa papel ang aking mga reaction bago ako nagbunta ng computer shop para magtype. inabot din ako ng santo santo sa pagttype kaya di ako nakapagreview para sa report nung araw n iyon.well ganyan talaga ang buhay, kailangang masanay.... nabuhay naman tayong lahat di ba? okey na rin un....=) gudluck po sa lahat ng iba pa nating aktibidades... kayangkaya natin un basta konsentrasyon lang ang kailangan. ingat ingat=)

sheilah josafat

San na nga ba patungo...

2005-02-22T04:57:00.000-08:00

San na nga ba patungo…

Katatapos ko lang basahin ang isa sa mga aklat na isinulat ni Bob Ong, ang “Bakit Baliktad Magbasa ng Libro ang mga Pilipino?” Mula sa aking mahimbing na pagkakatulog, bigla akong nagising at naitanong sa sarili kung bakit nga ba ako nagsimulang mawalan ng pakialam sa mga bagay tungkol sa ating bansa. Hindi ko maituro ang panahon kung kailan ako nawalan ng ganang mag-analisa ng nangyayari sa ating inang bayan. Dati mapangarap akong tao. Iniisip ko kung ano ang makabubuti para sa bayan at sa nakararami. Parang kay daling sabihing magsisilbi ako para sa bayan, na may pag-asa pa ang mga Pilipino at disiplina lang ang kailangan, iyon ang itinuturo sa eskwelahan. Alam ko pa ang wika ko, marunong pa akong magsulat ng purong Tagalog. Sanay pa ako sa simpleng buhay, walang cell phone, walang computer, walang masyadong materyal na bagay. Nakatsinelas lang ako palagi, walang paki kahit tuwing pasko lang ako naibibili ng bagong damit basta ang mahalaga nakakapag-aral ako. Pangarap kong magtayo ng isang restawran na may kasamang orchard at ang kukunin kong mga empleyado ay yaong mga hindi tapos ng pag-aaral, mga kalapating mababa ang lipad at iba pa na gustong magbagong-buhay.
Sabagay, pangarap ko pa rin naman iyon, hindi ko nga lang alam kung may pag-asa bang matupad. Hindi ko kasi alam kung kaya pa ba ng Pilipinong magtiwala sa kapwa nya. Hindi ko na kasi maisip kung kailan ba magigising ang iba pa nating mga kababayan. Baka katulad ko, nanawa na rin silang umasang magbabago pa ng ugali ang mga tao. Masyado na silang nasanay sa pang-araw-araw na ikot ng bilog na mundo kaya nagkaroon na sila ng “bahala na si Batman” attitude, ganyan din naman iyan bukas, wala din namang nangyayari kaya bakit pa ba makikialam. Ang nagging rason na lang ng tao ay kailangan kong yumaman, kailangan kong makaahon sa hirap, kailangan kong kumita ng pera. Totoo nga kaya ang kasabihang “money makes the world go round”? Baka, malamang… kapag sawa ka na kasi sa hirap iyon na lang palagi ang nasa utak mo.
Nakalimutan na nga ba natin ang pagiging Pilipino? Marunong pa nga ba tayong magsalita ng ating linguwahe na hindi gumagamit ng banyagang salita? Kailan nga ba nauso ang Filipino na ipinalit sa Tagalog na siyang dati nating alam na dayalekto? Tama pa ba ang mga terminong ginagamit ko na itinutumbas ko sa mga dapat sanay ingles na salitang mas gamay ko nang gamitin sa ngayon? Hindi ko na alam. Humuhina na nga yata ang nasyonalismo sa aking pagkatao. Kakatwang isipin na hirap na akong intindihin ang isang aklat na isinulat sa wikang Filipino tulad ng akda ni Rolando Tolentino. Hindi ako nagtataka na hindi na tumaas sa anim na puntos ang aking mga kwis sa PanPil17 simula ng talakayin ang Richard Gomez at … Simula kasi ng tumuntong ako ng mataas na paaralan napansin ko na na nawala na ang talento ko sa pagsusulat sa Filipino gayong dati akong ipinanglalaban sa malikhaing pagsulat noong ako na nasa elementarya pa. Sabagay, may mga pagkakataon pa rin naman, tulad nagyon, na naaalala ko pa kung paano nga ba magsulat ng isang sanaysay tulad nito. Kaya mabuti na rin at nakuha ko ang PanPil17, napilitan kasi akong pag-aralang muli ang mga isyu na umiikot sa aking paligid. Kahit papaano ay naging interesado ulit akong alamin ang mga bagay-bagay sa paligid ko.
Saan na nga ba patungo ang mga Pilipino kapag nakalimutan na nila ang kanilang kahapon? Paano kung hindi na tayo magkaroon ng kagustuhang pag-aralan kung sino nga ba tayo at paano nabuo ang lahi natin? Kung tayong lahat ay nawalan na ng pakialam sa nangyayari sa nasyon natin, uunlad pa kaya ang tayo? Dapat ba akong magtrabaho sa ahensya ng gobyerno o sa pribadong sektor na lang? makakatapos kaya ako ng pag-aaral at makakahanap ng trabaho? Makakapasa kaya ako sa PanPil17? Pero bago ang lahat ng iyan, may pag-asa kayang makasagot ako sa mga tanong sa susunod kong pagsusulit sa PP17 gayong hindi ko maarok ang lalim ng mga diskursong sinasabi sa akda ni Rolando Tolentino kahit na anong gawin kong pag-aaral? Hindi ko alam…bahala na si Batman.

Sheilah Josafat

Script Ko Po!

2005-02-17T04:06:00.000-08:00

Kaasar talaga ang mga computers, diskettes at kung anu-ano pang hardware na involved sa paggamit ng computer! Alam nyo yon... ang hirap kapag nasira PC mo tapos wala kang hard copy ng file na kailangan mo. Kung kelan mo kailangang gumamit ng computer dahil magtatype ka ng pagkahabahabang paper saka naman magbebreakdown. Pag kailangan mong magsend ng file sa net, ayaw mabuksan ng dala mong diskette sa computer shop. Katulad na lang ng nangyari sakin ngayon. Ang tagaaaallllllllll-tagallllllllllll kong binubuksan ung diskette na gumagana naman sa bahay namin para makuha ko ang script namin sa reporting sa PP17 at maisend sa blog, ayaw bumukas. Kinailangan ko pa ulit umuwi ng boarding house para kunin ulit ung file sa PC namin at isave sa ibang diskette at bumalik ulit sa computer shop para maisend sa blog at mainform ang groupmates ko tungkol sa script na ginawa ko. At dahil sa sobrang inis ko, napasulat tuloy ako dito. Siguro nga dapat ko pang ipagpasalamat ang pagbebreakdown ng diskette na gamit ko kundi hindi pa ulit ako makakagawa ng entry sa group blog na ito. Ah, basta ang masasabi ko lang talagang tao pa rin ang pinakamagandang computer sa lahat dahil ang tao kahit papaano, pag nagbreakdown may pag-asa pang masagip kesa sa mga PC na gawa lang din naman ng mga tao na nagbebreakdown din at least ang tao first degree ng kabaliwan ang PC second degree na. At sana may sense ang mga pinagsususulat ko dito di ba? Anayway, yan ang epekto ng minsang kabaliwan (minsan nga ba?). Gud luck sa reporting natin bukas. Mabuhay ang bansang Pilipinas....I thank you, bow.

Sheilah Josafat

script ng group 2

2005-02-17T04:00:00.000-08:00

Narrator: Sa Malacañang… kasalukuyang nagpupulong ang gabinete ng pangulo para sa Plan of Action niya sa taong iyon.
Cory ({Prescille): Napapanahon na para isakatuparan ang ating mga plano. Mother Lily, ano sa tingin mo?
Mother Lily (Nina): Tama ka, Cory. Ngayong nasa posisyon ka na, nararapat lang na ipasok na natin si Kris sa film industry. Tutal, hilig din naman ng bata ang pag-aartista. (freeze)
*sa isang side ng stage ay may papasok na Kris&Cory na binabantayan ng bodyguards at sinusundan ng press.
Press: Kris, Kris! Ano ba ang palno mo in the future?
Kris: Well, I want to be an actress tulad ni Miss Sharon Cuneta. (freeze)
EJ: Dito natin makikita ang concept ng one big happy family sa showbiz na kahit magkaiba ang kampo na pinapanigan, nakakalimutan na ito para sa kasikatan. Kahit pa sabihing nagtitirahan ang mga istasyon tuwing mabibigyan ng pagkakataon, may mga panahong naggeguest pa rin sila sa karibal na istasyon. Usung-uso ang kaplastikan at siraan pero kapag nagkaroon ng party o salusalo happy-happy na ulit.
Sheilah: Kung ikukumpara sa pulitika, may pro-administration at opposition; dalawang kampong sobra kung magsalpukan, hindi na nagkasundo. Kung ano ang gagawin ng kabilang kampo, sasalungatin ng kabila. Syempre may mga balimbing na walang magawa kundi magpalit nang magpalit ng kampo, sasang-ayon mayamaya’y kokontra na, walang happy family. Kaya ang mga artista lang ang sumisikat, ang bansa natin hindi na umunlad.
*balik sa cabinet meeting
Mother Lily: As I was saying, kailangan nating pangalagaan ang career ni Kris. Kaya gumawa ako ng itinerary o shall we say Plan of Action para sa kanyang career. Attorney…
Joker Arroyo (Paul): Yes, Ma’am. Heto po ang mga kakailanganing gawin para maestablish natin ang career ni Kris. May gusto pa po ba kayong idagdag?
Cory: Wala na. I think that’s quite a good plan for my baby girl. Mother Lily, ikaw na ang bahalang magsagawa ng plano. I put my trust in you. Ngayong maayos na yan, we can talk of our plan for this country.
Sheilah: Yon ang problema. Masyadong naging involved ang Malacañang sa career ni Kris na nasidetrack sila sa mga dapat gawin ni Cory bilang presidente ng bansa. Nagkaroon ng free pass ang showbiz body sa Malacañang.
EJ: Kung iisipin natin ang isang orkestra, maraming iba’t ibang instrumento, maraming taong tumutugtog at may isang kumukumpas para magkasabay at magkaroon ng harmony ang isang musical performance. Ganito ang ginagawa sa pagbuo ng isang artista, sa sitwasyong ito si Kris. Pinagtulungtulunggan ng maraming tao ang pagbuo sa kanya bilang artista, planado ang lahat. Kahit hindi siya magaling umarte dahil malakas ang sumusuporta sa kanya, sumikat siya.
Sheilah: Ngunit katulad ng isang orkestra, nang matanggal ang ibang instrumento, ang pagiging presidente ni Cory, hindi na kasing ganda ang tunog ng musika, hindi na kasing sikat si Kris. Habang nababawasan ang mga instrumento, ang suporta sa career ni Kris, humihina nang humihina ang tugtog, nalalaos na ang isang artista.
EJ: Si Kris ay isa lamang produktong hindi nahanapan ng halaga sa pamilihang bayan. Wala siyang nagawa sa industriya kaya kay daling nalimutan ang mga nagawa niyang pelikula. Isang produktong tinangkilik dahil gusting subukan, nang mapansing wala naman palang epekto, pinabayaan na lang. Si Kris ay isa ring produktong nagbebenta ng produkto sa panahon ng konsumerismo.

^Sheilah: Pagkatapos ng ilang panahon, bumalik si Kris sa showbiz ngunit ngayon iba na ang panghatak niya sa tao. Hindi na ang impluwensya ng kanyang ina at manager ang nagbibigay sa kanya ng manonood kundi ang kanyang sarili na lamang. Hindi na ang kanyang pag-arte ang binibili ng tao kundi ang kanyang mga sinasabi. Nakikilala na siya sa mga eskandalo at tsimis na siya na mismo ang nagdadala sa kanyang sarili.
EJ: Note: kung pwede ka pang magdagdag ng ilang facts about Kris and her career sa ngayon, very welcome po ang additional info= ) di ko na kasi alam kung ano pa idadagdag ko. Tungkol to dun sa last part ng report natin page 121.

*Nina, Paul, Prescille kunin ko kayong extra ha= ) saka sana dun sa last part ung may ^ pwede sana may voice over nung mga greetings sa talk show ni Kris para medyo di boring. Kahit mahina lang basta naririnig ung “Today with Kris” or “Morning Girls with Kris and Korina”… o ung boses nya sa pag sinasabi ung “The Buzz” saka “Game Ka Na Ba”. Kahit kayo na lang magsabi basta medyo hawig dun sa OA nyang delivery ng lines. Salamat!

handout natin=)

2005-02-17T03:37:00.000-08:00

AGA MUHLACH AT
ANG WHOLESOME NA PAKETE

 May mulat na produksyon kay Aga Muhlach bilang wholesome na bida.
 Si Aga at Gabby ay kabilang sa iilan lamang na mga artistang naging matagumpay sa transisyon mula matinee idol/batang aktor tungo sa serious actor.
 Bagaman “wholesome” ang imahen ni Aga, siya’y isang batang ama at nagkaroon ng iba’t ibang girlfriend. Pero ang mga detalyeng ito ay kailangan lamang upang matiyak ang heterosexualidad ni Aga.
 Ang “wholesome” packaging ni Aga ay halaw sa clean-cut idol na imahen nina Ely Ramos, Rogelio at Jaime de la Rosa, Pancho Magalona, at Luis Gonzales.

Kaibhan ng Rite of Passage nina Aga at Gabby
 Ang mga personalidad at karakter nina Gabby at Aga ay dumanas/dumadanas ng isang “ritwal” na nagpapahiwatig ng katapusan ng isang inosenteng yugto o mababang antas (juvenile roles/pa-cute acting) at simula ng isang muwang na yugto at mas mataas na antas (mature roles/serious acting).
 Bilang mga personalidad sa labas ng pelikula, natiyak ng kanilang pakikisalimuha sa maraming babae ang kanilang heterosexualidad. Ang transisyong ito ay representasyon ng transisyon ng kalalakihan mula kapaslitan at kabataan tungo sa isang tunay na heterosexual na nilalang sa lipunan.

Ang Pinagmulan: Inosensya
 Nagsimula si Gabby Concepcion sa pelikulang Katorse samantalang si Aga naman ay sa Bagets. Pamagat pa lang, alam nang totoy ang gagampanan nilang papel. At dahil hindi bumebenta ang lalaking birhen sa pelikula, hindi masyadong napansin sina Aga at Gabby. Nagkaroon ng pangangailangang makabig ang potensyal nina Gabby at Aga sa iba pang bagay.
 Tinahi ang mga papel sa pisikal at kultural na katangian ng mga juvenile aktor:
- Gabby Concepcion: Burgis (Lino Brocka; sinulat ni Jose F. Dalisay)
: sosyal ang dating sa mga fans
- Aga Muhlach: Miguelito ang Batang Rebelde (Lino Brocka; sinulat ni Jose F. Dalisay)
: seryosong drama; tinangkang hapitin ang papel ni Aga bilang matinee idol at ang kakayahan nito bilang aktor.
 Bilang texto, ang mga bida ay isang sayn na nagpapaliwanag ng sistema ng paninimbulo.
 Hanggang kumikita o may potensyal na kumita ang mga pelikula nina Gabby’t Aga, popondohan ito ng mga prodyuser. May pribilihiyadong status ang mga aktor hanggang sa puntong kumikita pa sila sa formulang pelikulang napag-alamang hapit/baga sa kanila at gusto ng manonood.
 Ang aktor ay isang komoditi investment, at ang prodyuser ay ang matalas na komoditi invester. Sugal ang patuloy na pagpopondo sabay pagpapahinog sa isang aktor.
 Kahit pa hindi makatapos sa pag-aaral, ang juvenile na aktor ay magsasakripisyo matupad lamang ang pangarap na transisyong pa-leading man, na nangangahulugang mas mahabang taong ng pag-aartista at pagkita.
 Hinahanda ang aktor sa pamamagitan ng marami pang pelikulang ensemble. Isinasahog ang aktor hanggang magkaroon spesyalisasyon. Kailangang sustinahin ng aktor ang kanyang popularidad, bonus din kung mapansin ang kanyang pag-arte.
 Kung anu-ano ang ginagawa nina Aga’t Gabbay (sumasayaw, nakiki-duet, nakikilove-team, nagkakaroon ng mga isyu’t kontrobersya, atbp.) para lamang masimulan at masustina ang positibong resepsyon mula sa manonood.
 Sa kalaunan, pag-arte talaga ang kanilang pinupuntiryang magtagal kaya binabantayan o tinatantanan na ang mga bagay na ‘di direktang nakaugnay dito.

Destinasyon: Kamuwangan at Heterosexualidad
 Ang karambola ng mga relasyong on-and-off ang patuloy na naghihikayat sa industriya ng tsismis na pag-usapan sila, sa partikular ang kanilang pagkalalake.
 Mas mabilis ang pagbibinata ni Gabby kaysa Aga. Kahit kailan ay hindi pinagdudahan ang pagkalalake ni Gabby. Solido ang kanyang rekord ng mga babae.
 Ang ad sa Bizarre: Nakahubad si Gabby sa pang-itaas, nakamaong at may suot na bandana. Tulad ni David (ang eskultura ni Michaelangelo) matikis ang tindig at solido ang pangangatawan. ‘Di tulad ni David, naka-tingin sa spekteytor si Gabby. Mas direkta ang pagiging muwang ni Gabby kay David, siya ang tumatawag ng pansin sa sarili. Ang pagtingin ni Gabby sa mambabasa ay paukol sa imperfeksyon ng kanyang materyal na katawan laban sa marmol na ideal na katawan ni David.
1) May pagkakaiba ang lalaking pagkakatitig kaysa babae sa mga pin-up. Kung babae ang nakatitig sa spekteytor, para niyang sinasabi na “kaya mo ako” (“seduce me”). Kapag ang lalaki ang nakatitig, sinasabi niya na “kaya kita” (“I can seduce you”).
2) May kaibhan ang postura ni David at ni Gabby. Sa pagtatapat ng sobrang katigasan na pangangatawan (David) sa aktwal na kalamnan (Gabby), mas direkta ang pagnanasa sa aktwal kaysa representasyon—ang mas aproksimasyon ng orihinal. Mas pamilyar din ang mga spekteytor sa imahen ni Gabby kaysa ni David.
3) Ang aktibisasyon ng pangangahulugan ay nasa ad; sa partikular, sa fokus ni Gabby. Sexual na pagnanasa at narsisimo ang isinisiwalat ni Gabby para sa spekteytor. Maaaring naisin ng spekteytor na magpa-objectify kay Gabby o gawing objek si Gabby. Mas maigting ang una dahil ang sentralisasyon ng pagtingin ay nandoon sa kung sino ang tumitingin.
Maaari ring narsisismo sa pagkakaroon ng identipikasyon ng spekteytor kay Gabby para mag-objectify o magpa-objectify. Ang aproksimasyong ginagawa ng spekteytor sa pagtingin ni Gabby ay nagkakahon sa spekteytor para maging isa pa ring objek ng pagtingin ni Gabby.
 May iba pang ads si Gabby sa Bizarre. Sa isang ad, ginawang eskultura ang katawan ni Gabby. Ito ay lalong nagpaigting ng pagiging solido ng bida at ang aproksimasyon ng isang ideal na pagkalalaki, ang David sa kanluraning tradisyon.
 Sa ad ni Aga ng isang brand ng sapatos: naka-mountain gear at nakapatong ang isang paa sa troso.
- Hindi maigting ang sexualidad dito dahil hindi nakatingin sa spekteytor si Aga at hindi rin nagpapatanaw ng mga objek na pamilyar at eroticized.
- Hindi dinamiko ang mga sayn ng ad. Ang konstitusyon na kahulugan ay maaaring pumatak sa iba’t ibang lugar maliban sa tila may isang konseptong ibinebentang walang nakakaalam.
- Mas may pag-aangkop ang ad na ito sa aktibisasyon ng spekteytor (hindi niya mapapansin kaagad at maaring may ibang resepsyon dumating sa kanya mailban sa bumili ng ini-endorse na sapatos). Nagiging textong kritikal ang ad sa konsumerismo sa paraang hindi nito nilalayon (hindi mabenta ang isang bagay na dapat mabenta).
- May mga pagkakataon na maaaring gawing pamilyar ang isang bagay na di-pamilyar sa pamamagitan ng pagbaha ng mga imahen hanggang sa rumehistro sa utak ng mga tao. Ngunit hindi ito ginawa sa ad ni Aga kaya hindi pumakat ang produkto sa balong ng konsumerismong pagnanasa ng mamimili.
 Ang texto ni Aga: lalaking may kapasidad umiyak, sensitibo, mapag-aruga, karinyoso, bungisngis, magaslaw, madaldal, o lalaking may mga feminine na katangian.
- Sa pelikulang Abel Morado (1993), ilang beses na halos humagulgol si Abel (Aga).
- Sa nabanggit na ad ng sapatos, makikita na mahilawhilaw pa ang texto ni Aga na tila hindi pa naaabot ang pagiging solido’t depinitibong antas ng pagkalalaki ni Gabby.
 Ngunit malupit ang heterosexual na lipunan na malakas at mabigat na nakakadikta na kailangang solido’t depinitibo ang anyo’t laman ng pagkalalaki.
 Sa lipunang ito, transisyon lamang ang nagaganap—ang pagkakaroon pa ng mga feminine na katangian—sa destinasyon ng sexualidad ng kalalkihan.
 Hanggat malinaw pa ang mga imahen ng Katorse at Bagets, hindi kikita ang pelikulang aksyon nina Gabby at Aga.
 Ang sitwasyon ng bida bilang text: matagalan ang paghulma ng mga simbolo ng bida bilang texto lalo pa’t transisyon ang usapin, ang paghuhulma ay isang mahabang proseso.

Ang Pagbabago ng Konfigurasyon ng Mga Bituin
 Tumingkad ang mga role ni Aga matapos makilala ang acting mettle sa Miguelito at Napakasakit, Kuya Eddie. Bilang dagdag na pagkilala, dumami rin ang product endorsement ni Aga.
 Ang pinaka-high-profile na endorsement ni Aga ay ang Jollibee. Ang pinakamatagumpay na tie-up ni Aga at ng Jollibee ay ang “MaAgang Pasko.” Sa pamumuno ng isang matagumpay na artista, hinihimok ang lahat na maging philanthropist partikular na sa panahon ng Pasko. Ang tagumpay ay nakaangkla sa wholesome image ni Aga na nakapanghihimok sumang-ayon at kumilos sa tunguhin ng kanyang proyekto.
- Ang ganitong mga proyekto ng mga fastfood chain (tulad ng McDo) ay may layunin na i-socialize na ang mga paslit pa lamang tungo sa identipikasyon sa produkto’t serbisyo ng fastfood chain.
- Ang maagang rekognisyon sa mga icon ng konsumerismo ay nagbabadya ng isang babala. Ang cultural literacy ng bansa ay pumapaloob na sa malawakan at malalimang diskurso ng konsumerismo at transnasyonalismo.
 Ang produksyong wholesome ni Aga ay makikita rin sa kanyang career sa telebisyon. Hal. Oki Doki Doc. Pinapakita si Doc Aga bilang isang lalaki na hindi pa bihasa sa sexual na kamulatan. Integral ang kawalan ng kamuwangan sa sex sa kontruksyon ni Aga bilang wholesome.
 Ang pagiging wholesome ay may ugnay sa diskurso ng bata at kabataan sa Pilipinas:
- Ang bata sa Pilipinas ay ipinapalaganap sa mga representasyon sa media bilang mga nilalang na dapat salbahin sa abang kalagayan. (ang nosyon ng “salbahin” ay nakabatay sa pilantropong doktrina ng Kristianismo). Tulad ng missionary zeal para i-convert ang mga motibo tungo sa salvation, ang mga pilantropong organisasyon ay kumikilos din tungo sa kumbersyon ng mga batang nangangailangan ng redempsyon.
- Ang mga bata sa ganitong diskurso ay walang ipinagkaiba sa mga hayop na pinoprotektahan ng humane society. Ang kakulangan ng pagsaalang-alang sa katutubong sikolohiya at antropolohiya ay madaling nagbibigay-ngalan sa biktima at sa kanyang mang-aabuso nang walang ganap na konsiderasyon sa ibang kakatwang dinamismo ng pamilyang Filipino, partikular ang kondisyon ng mga naghihikahos na pamilya.
- Ang “MaAgang Pamasko” ay isa ring insidente ng pilantropiya na nagbibigay ng produkto bago pa man matukoy kung ano ang tunay na kailangan ng pamilyang pagbibigayan nito. Ang kawalan ng boses ng mga beneficiary ay naglulugar sa mga taong ito sa posisyon ng charity case, na sa tuwing Pasko lamang nagkakaroon ng identidad, at sa ngalan pa ng produksyon ng wholesome na imahen ni Aga at ng Jollibee.
 Si Aga ang produktong nagbebenta ng produkto ng wholesome para sa napakaraming bata. Sa maagang yugto pa lamang, ang identipikasyon sa bida ay lumalawak.
 Sa ad ni Aga ng Jollibee (akmang kakagat sa hambuger), ang mukha’t katawan niya ay nagtatangkang mag-ugnay sa kakaibang pandama. Ang tinatantyang makadagdag-pang-unawa sa komersyal ang panlasa. Hinihimok ang manonood at mambabasa sa katakamtakam na produkto.
 Mahalaga ang pagpasok ng panlasa sa diskurso ng wholesome dahil dito itinataya ang patuloy na pagtangkilik ng mga konsumer sa produktong ibinebenta:
1. Naghihimok ng product loyalty at allegiance ang ad ni Aga. Hinihimok ang mga konsyumer na gawing staple ang Jollibee products sa diet at lifestyle nila. Tulad ni Aga, magtatagal pa rin ang pakahulugan ng wholesome sa Jollibee.
2. Ang wholesome ay nagpapahiwatig ng balanse, hindi labis, hindi kulang—tulad ng personahe ni Aga. Tinitiyak ng Jollibee na hindi labis at kulang ang lahat ng aspekto ng kanilang produkto at serbisyo.
 Ang ikalawang age bracket na implicated sa produksyon ng wholesome ay ang kabataan. Partikular na ang papel ng kabataan bilang regular na staffing ng Jollibee.
- Contractual ang mga staff na kinukuha ng Jollibee. Tumatagal sila ng hanggang anim na buwan lamang.
- Iginagayak ng Jollibee ang mga kabataan sa napipintong pagpasok ng bansa sa serbisyong ekonomiya, matapos ipadala ang kanilang mga nakakatandang kapatid, kamag-anak at magulang sa overseas contract work.
- Na isang kabataan din ang humihimok sa maraming kabataan na mapanatag ang loob sa uri ng produkto’t serbisyo ng Jollibee ay nagdudulot ng malaking problema sa mismong uri ng kumpiyansang sinisiwalat ng endorser.
 Ang silbi ng produksyon ng wholesome kay Aga at Jollibee:
- Sa Jollibee, napagtatakpan nito ang maaring taguriang unfair labor practice.
- Para sa mga bata, si Aga ay tila isang misyonaryo na maaaring magsalba sa kanilang abang kalagayan. Para sa mga kabataan, tila isang baluktot na inspirasyon si Aga tungo sa aspirasyong mapabuti ang kani-kanilang mga buhay.
- Si Aga ay nangangailangan ng integral na produksyon ng wholesome para mai-stretch pa ang yugto ng career nito.
 Ang wholesome na pakete ni Aga ay paglkiha ng suwabeng transisyon ng kabataan, mula estudyante tungo sa pagiging kontratahang manggagawa, tungo sa overseas contract work.
 Kabalintunaan ang wholesome na pakete ni Aga at Jollibee sa klase ng implikasyon na isinisiwalat ng mga taong aktwal na dumadanas ng pagbebenta ng produkto at serbisyo. (Ang aktwal na contractual workers/staff, mga pumapasok sa iba pang larangan tulad ng sex work at drug dealings para lang kumita ng dagdag na pera)

Pinapatatag ng imahen ni Aga ang ilang kalakaran ng negosyo, kundi man pati na rin sa kanya, na taliwas sa wholesome na kalakaran.

arieta....

2005-02-14T01:36:00.000-08:00

wala lng... wala kong masabi... malungkot kasi wala kong luv lyf... pero kahit ganon...... happy valentines sa lahat!!!!
sa mga gruoupmates ko, maligayang grupo tayo!!!! bwahahahaha!

dela Peña - Constantine

2005-02-13T10:15:00.000-08:00

alam niyo ba, may pinoy sa constantine? hehe. dun sa part na may i-e-exorcise si COnstantine na babaeng nakatali sa kama, bubulungan niya ng "(something-something) asshole..." sasabihin nung babae, "Papatayin Natin Siya..." i think they meant for it to sound like gibberish kasi hindi agad mapapansin.

ano ibig sabihin nila dun??!?! Demonyo ang mga Pinoy?!?! (well, meron din namang "Amerikanong Demonyo" dun;-p) hehe

belmonte: juday!!!!

2005-02-13T04:41:00.000-08:00

astig!!! si ryan agoncillo daw ang kadate ni juday sa valentines! (tsismis san ka pa!)...oo nga naman! ba't nga ba sumikat ang isang super duper ordinaryong si juday...feeling ko nga sa sobrang ka-ordinaryuhan niya, andami niyang kamukha eh...yung frend ko nung HS tawag namin juday kasi kamukha siya ni juday, tas yung pinsan ko, kamukha din ni juday, tas yung friend ko ngayong college, kamukha din niya, tinutukso nga naming kristala eh, nung una ayaw niya tas nung nalaman niya na partner si ryan agoncillo, ok lang daw....hay naku! juday is everywhere...kaya siguro siya gusto ng madami kasi madaming "siya" saan ka magpunta...saka imagine, si juday pinag-aagawan ng mga gwapong lalaki...well, sino nga bang ordinaryong viewer ang hindi matutuwa sa pinapakita ng image niya....isang ordinaryong api na magaling umiyak eh pinag-aagawan ng mga gwapong lalaki at nagiging mayaman sa huli....nakakaaliw nga nung nabasa ko na yung teksto daw ni juday ordinaryong ginagawang extra-ordinaryo para pumatok sa mga manonood eh diba sobrang literal na pinakita yun ng soap niya na Kristala. parang simbolism yung buong soap ng teksto niya....saka diba ang una namang nagustuhan don ni ryan agoncillo si Kristala, yung extra-ordinaryo na juday tas saka pa lamang napansin yung ordinaryo na role niya....ang galing diba?...wala lang nakakatuwang ma-realize yung truth dun sa ibang mga nababasa mo!!!

hay, report na natin kay kris aquino! gudlak sa ating lahat!!!

dela Peña - Aga Muhlach

2005-02-12T18:28:00.000-08:00

napadaan ako sa cinema one channel noong isang araw. si aga at si joyce jimenez. tpos, yung scene na napanood ko, kinlose-up yung century tuna, tpos, pinakita si Aga Muhlach na nagluluto. Syempre tuwang-tuwa si Joyce na ipinagluluto siya ni Aga.

hehe. wala lang. talaga ngang ganoon na ang imahe na binigay kay Aga ano? Pero para sa akin hindi siya wholesome..? wala lang. kasi kahit papaano nakikipag-flirt siya sa mga guest dun sa OK FIne... at yung mga jokes niya may sekswal na konotasyon paminsan. mas wholesome pa sa kaniya si Bayani hehe. Actually, wala nang wholesome ngayon.

hindi ko rin nkikita na siya ang dahilan kung bakit nag-aapply ang kabataan para magtrabaho ng contractual sa fastfood...

trono-Judy Ann

2005-02-12T00:41:00.000-08:00

Ay nako, never kong pinanood ang mga soap nitong si Juday. Di ko kc sya ma-take...mas ok pa si claudine. anyway...Agree ako kay R.Tolentino, dun sa sinabe niya na ang mga kahit ordinaryong bagay nagigng extra-ordinaryo kapag ginusto naten. Para saken, maganda na naapreciate naten ang mga "small things" lalo na sa mga katulad kong boring ang buhay hehe Sa tingin ko, hindi ito pagiging mababaw... may malalim pa ngang kahulugan ang mga ordinaryong bagay na ito. Parang simbolismo lang sila para dun sa mga malalalim na bagay. Pero dapat ring mag-ingat tayo kc minsan, OA na yung iniisip naten, nagiging assuming naman tayo..

trono-Sharon Cuneta

2005-02-11T07:30:00.000-08:00

So far, pinakamatuwa ako dun sa chapter tungkol kay sharon. hehe siguro dahil for a change, babae naman ang subject...nadameng beses ako napapa-"oo nga" habang binabasa yung chapter ni Sharon. Sa tingin ko dito ako pinaka nakakarelate...yung pagka-martir nya s pagibig, yung pagpapatawad niya sa mga kaaway niya sa huli... Ewan, pagnakakapanood ako ng mga martir sa TV sinasabi kong ang OA nila pero minsan e ganon din naman ako. haha Hopeless romantic kc ako, tapos martir pa. yuk. Isa pa, nagkakataon ding may mga kontrabida sa buhay kong tulad ng mga kontrabida sa buhay ni Saron sa mga pelikula nya..kaya siguro can relate ako sa text...

belmonte: hinayupak ang pasiyam!

2005-02-09T18:35:00.000-08:00

GROUPMATES:
HINAYUPAK yung pasiyam! grabe! natakot ako! naiyak pa nga eh! bwiset talaga!!! yung paper ko ha? hindi yung movie...paano ba naman! kasi sira yung printer sa bahay kaya sinave ko na lang sa diskette tas dito ko na lang ipapaprint sa UP! tas, may class ako ng 8:30-1:00 at nag-overtym pa yung last class ko so mga 1:15 na ko nakapunta DLRC para magpaprint...

tapos, SIRA DAW YUNG DISKET KO!!!! SYET! nakakainis sobra! pinagpuyatan ko yun...grabe talaga!!! so ayun napaiyak na ako sa inis at ang nangyari, umuwi ako para isave uli yung file! at naubos ang pera ko kasi nagtaxi ako na palpak pa dahil sa traffic dumaan at nagpa-gas pa! (medyo ang swerte ko, ganyan!!!) ang ending, 3:30 na ko nakapasok...yun yung reason ba't ang aga ko nung tuesday! hehe....

hay,
wala lang.....
astig, 5 weeks na lang, bakasyon na!
sana may outing yung class natin!
wala lang naisip ko lang.....

dela Peña - Ode to my baby, Frodo=)

2005-02-08T20:34:00.000-08:00

THE BEST PART ABOUT HAVING FRODO IN MY LIFE
(got it from a friend's bulletin post in friendster)

... is the way he will come over to see me,
for no reason, just to let me know I'm
important to him

... is the way he is always ready to lick the
jelly off my nose...

... is the way he looks into my eyes and finds
contentment in simply being near me

... is the way he will run all over the yard,
fetch a soggy tennis ball and bring it back
to me as if to say "look mom, it's all have,
but it's yours

... is the way he wakes me up in the morning
by pushing his cold wet nose in my ear and
snuffing loudly

... is the way he shreds toilet paper all over
the house, because it's fun even though he
knows he shouldn't

... is the way he comes over to me when he
is sad

... is the way he wedges himself near me
when I am sad and push all others away, to
console me with his love

... is the way he pounces on crickets in the
backyard

... is the way he looks perplexed when they
escape

... is the way he is terrified of the evil pink
hula hoop

... is the way he doesn't care about bad hair
day or overdue bills

... is the way he loves you, even when you
are impatient with him and have no time this
morning for a game of tug-a-war

... is the way his coat feels like liquid silk
under my fingers

... is the way he finds wisdom beyond words

****

"Nobody can fully understand the meaning of
love unless he's owned a dog. A dog can
show you more honest affection with a flick of
his tail than a man can gather through a
lifetime of handshakes."

Gene Hill - The Dog Man

dela Peña - pasiyam-siyam

2005-02-08T10:17:00.000-08:00

hay... i'm currently working on my pasiyam paper. it took me a looooonngggg time to start writing this paper because the movie was soooooo confusing! hay. kailangan mag-isip ng malalim.

LYN, ayos lang yung quiz=) ganyan talaga, may mga pagkukulang sa unang try. let's learn from it nalang at pagandahin natin yung huling quiz & report!;-) ako rin MARAMING pagkakamali sa pamamalakad sa grupo;-)

hay... bakit ba kasi kailangan yung pinaka matanda ang leader...? hindi naman ibig sabihin matanda ka, wiser ka.hehehehe. tsaka, BATA PA AKO!;-p

trono-pasiyam

2005-02-07T19:30:00.000-08:00

sa lahat lahat naman ng pelikulang iaasign...bakit pasiyam pa?????!!!!! Hindi pa naman ako nanonood ng horror films...iniisip ko pa plang ang pasiyam kinikilabutan na ko. Kung kapit bahay ko siguro kyo iisipin niyong kinakatay sa bhay namen sa lakas ng sigaw ko. sbay pa ng sangkatutak na mura. Kung hindi ako nagmumura, sumisigaw ako sa takot. kalahati siguro ng pelikula nakapikit ako sa sobrang takot... bwiset tlaga

belmonte: ASTIG KAYO!

2005-02-06T02:35:00.000-08:00

GROUPMATES!!!!

Ang galeng ng report! asteeg tayong lahat!!!kris aquino na lang !!!
grabe!!! di ko alam na medyo mahirap pla yung nagawa kong quiz!! kakahiya, gusto ko pa naman makabawi yung ilan sa classmates natin na medyo mababa yung quizzes (tulad ko! hehe). ilang requirements na lang, sana naman umabot yung mga points nating lahat sa cutoff ng gusto nating grade (like 1.0 ganyan!)

sige, gudlak sa pagbabasa at pag-intindi kay sharon cuneta.....

Icatlo: isa lang ang masasabi ko

2005-02-05T06:01:00.000-08:00

Good job, team! One more to go.. "isa pa, isa pa, isa pang chickenjoy!" =)

dela Peña - a big MUWAH to my groupmates=)

2005-02-04T05:58:00.000-08:00

hey guys. just wanted to thank you for being very cooperative sa report natin...=) i really had fun!hehe. kahit na sabog-sabog:P

as you may have guessed, OC kasi ako sa mga ganitong bagay... praise God that today i was just able to enjoy myself=) kahit na hindi smooth ang takbo. thanks guys=) especially those who did the task they were supposed to do;-p

may isa pa tayo...kris aquino naman=) gawa naman tayo ng "game ka na ba" "the buzz" at "good morning kris"! hehehe.

kris likes to talk about herself naman e;-p

oki dok!

good luck...

2005-02-03T03:14:00.000-08:00

galingan po ntin lhat bukas!!!!!
god bless us all.. hehe

thone

OUTLINE ni TITO AGA=)

2005-02-03T02:02:00.000-08:00

I. Oki dok song
 Ano ang kailangan: Lyrics ng kanta sa isang cartolina
SINA GABBY AT AGA (to the tune of Oki Doki Dok)

Ang mga tito kong talagang guwapo
Dati’y batang actor ginawang seryoso
Dahil ‘di pinansin ang pagiging virgin
Kailangang bagong image para bumenta
Ang mga tito ko!

* Chorus
At kumita, kumita, kumita pelikula
Bumenta si Gabby at tsaka…
Si Aga

Ang tito Gabby ko, burgis ang image nito
Dahil ang katangia’y sosyal at guwapo
Ang tito Aga ko na “Miguelito”
Rebeldeng bata noon ngayo’y “MaAga…
Na ang Pasko!”

* At kumita, kumita, kumita lahat sila
Bumenta si Gabby at saka…
Si Aga

Sa lahat ng dating matinee idol
Sina Gabby’t Aga ang naging successful
Kahit pareho silang mga palikero
Pruweba lang ito na sila ay hetero
At guwapo!

* At kumita, kumita, kumita lahat sila
Bumenta si Gabby at saka…
Si Aga

THIS IS OPEN TO SUGGESTIONS, COMMENTS, REACTIONS, ETC.=)

 Sino ang kailangan: Kakanta ang audience at members

II. Meeting ng mga produsyer kung paano ipa-package

 Ano ang kailangan: mukha ni Aga, mga katawan

 Sino kailangan: sina NINA at PRESCILLE ang magle-lead (sila ang mga produsyer; ang iba ay magiging “consultants.” Sila ang magsu-suggest ng iba’t ibang images (mamiya ko na ipo-post yung script.hehe)

III. Ideal Boyfriend Search (o kahit anong pamagat ang gawin ni Antonio at ni Antonio[hehe])

 Ano ang kailangan: wala naman ata…pero baka may maisip sila Antonio=)

 Sino kailangan:
Judges:
Antonio C. – bilang Boy Abunda (o kung sino mang direktor)
Antonio A. – bilang Laurenti Dyogi (o kung sino mang direktor)
Prescille/Nina (kung gusto mo Prescille, kaw na;-p) – bilang Nanay ni Shiela
Paul Irwin – bilang Tatay ni Shiela
Shiela – bilang babae na pinagpipilian sina Gabby at Aga (naks naman! Ang haba ng hair. Gabby na, Aga pa;-p)
EJ – bilang Aga
NJ – bilang Gabby

 Mga mahahalagang bahagi na kailangan isama sa script:

Boy A.: Kung kayo ay gagawa ng isang billboard ng damit o sapatos, paano ang magiging posing ninyo?

(Si GABBY ay magpopose na tulad ng posing ni David na gawa ni Michaelangelo.)

(Si AGA ay magpopose na tulad ng nakalagay sa reading… yung sapatos?)

Boy A.: (magkukomento) GABBY, ang posing mo ay pareho ng eskultura ni Michaelangelo na si
David… Ang ikinaganda ng posing mo na ‘yan, kapag itinabi sa ‘yo si David mas magiging pamilyar sa ‘yo ang tao dahil totoo ka…at si David ay istatuwa lamang. Pinoy ang pangangatawan mo, samantalang si David ay maputi. Mas magiging direkta ang pagnanasa sa aktwal (ikaw, GABBY) kaysa sa representasyon (na si David). Mapapabili ang mga mamimili. (basta ito ang “Ikalawang Punto” sa page 53…bahala ka na kung paano mo sasabihin)

Laurenti D.: Ang isa pang masasabi ko, kuya Boy, kikita ang posing na ‘yan dahil isinisiwalat ni GABBY para sa mga spektaytor ang isang sexual na pagnanasa o ‘di kaya’y narsisismo. Puwedeng magpa-objectify ang spektaytor kay Gabby, puwede rin namang gawing objek si Gabby. (Ito ang “Ikatlong punto” sa page 53… if you want to revise your lines, ok lang;-p)

Boy A.: Yes…korek. Pero sa palagay ko mas malamang magpa-objectify ang spektaytor—na mas mahusay—kasi, siya ang nakatingin at ang spektaytor ang tintingnan… Kahit pa tumingin din ang spektaytor sa kaniya, mayroon pa itong ibang tinitingnan. E si GABBY, talagang nakatitig na… (basta kailangan mabanggit ang lahat ng punto sa “Ikatlong Punto”)

Laurenti D.: (kay AGA naman) Medyo problematiko ang posing mo, AGA, dahil, hindi ka nakatingin sa mga spektaytor. Hindi rin maigting ang sexualidad… (blah blah blah… basta yung 3rd and 4th paragraphs sa page 54;-p)

Boy A.: Paano ninyo susuyuin ang mga magulang ni Sheila? Gabby?
NJ: (magpoposing ulit sa Bizarre, titingin sa mga magulang.) Kaya kita. (nagpapacute)
EJ: (iiyakan ang mga magulang) Parang awa niyo na… (adlib adlib na lang…)

SA PUNTONG ITO, PUWEDE PA KAYONG MAGTANONG NG KUNG ANU-ANO NA LALAONG MAGRE-REINFORCE NG MGA POINT AT SYEMPRE, PARA MAPASAYA RIN ANG AUDIENCE=)

Last part…
Boy A.: (sa NANAY) Ikaw Mommy? Sino ang pipiliin mo?

Nanay: Sa palagay ko, sa Aga. Dahil mayroon siyang kapasidad umiyak, sensitibo, mapag-aruga, karinyoso…. Lalaking may feminine na katangian. Mas gusto ko siya.

Laurenti D.: (sa TATAY) Kayo naman po? Sino ang mas gusto ninyo sa dalawa?

Tatay: Si Gabby dahil lalaking-lalaki siya. Ideal na lalaki.

Laurenti D.: Paano na ‘yan? Magkaiba ng type si Mommy at Daddy? Well, ang may huling say pa rin naman ay si Sheila… Sheila?

Sheila: Naku.. hindi ko alam… Pareho silang mga tipo ng lalaki na puwedeng pakasalan… Pero…

Boy A.: Malalaman natin kung sino ang In o Out sa puso ni Sheila sa susunod na “Ideal Boyfriend Quest”

IV. Part nina Sheila at NJ…malamang next meeting na kayo, ‘no? so…iwan na muna natin ‘to…wala pa tayong naiisip,e;-p

arieta...

2005-02-01T22:56:00.000-08:00

you'll be safe here...
nobody knows justy why we're here
could it be fate or random circumstance?
at the ryt plce at d ryt tym 2 roads intertwine
and if d universe conspired 2 meld our lives 2 make us fuel n fire
then know wer ever u wil b
so 2 shall i b...
close ur eyes, dry ur tears
coz wen noting sims clear, u'll b safe hir
from the sheer weyt of ur doubts and fears
weary heart, u'll b safe hir...
remembr how we laf until we cried
at d most s2pd tyings lyk we wer so hi.
but love was all dat we wer on
we belong...
and though d world cud nver understand,
this unlykly inion n y it stil stand
sumday we wil b set free
pray and believe...
wen d lyts disappear n wen dis world's insincere
u'll be safe hir
wen nobody hears u scream
i'll scream w/ u, u'll be safe hir...
save ur eyes from ur tears,
wen everyting's unclir
u'll b safe hir
from d sheer weyt of ur doubts and fear
wounded heart...
wen d lyts disappear
n wen dis world's insincere
u'll b safe hir
wen nobody hears u scream, i'll scream with u
u'll b safe hir
in my arms
through d long cold nyt
sleep tyt
u'll b safe hir
wen nobody understand
i believe,
u'll b safe
u'll be safe
u'll be safe hir...
put ur heart in my hand
u'll b safe hir.

nakakalimutan....

2005-02-01T22:54:00.000-08:00

sir nakalimutan ko pong isulatung name ko sa mga posting ko!!!! antonio

HWAG PAPATAY!

2005-02-01T22:15:00.000-08:00

napagusapan namin,last week ung tungkol sa anong dapat gawin sa taong masama... sabi ni sir patayin daw!? e di si sir naman ang masama?! ang argument nya dun hindi siya masama kasi pinatay nya ung masama... e di mabuti daw siya?!
hindi din di ba? pwede naman gumawa ng ibang paraan ahhh... basta sa kin mali un talaga...
kung iisipin,relihiyon at DIYOS na sinasabi ni sir na di totoo, o gawa lng din ng tao ay nakabubuti sa tin... kasi dito my path taung masusundan, my pagpipilian ang tao ng tama at mali... ang tunay na kalayaan ay hindi ang pagkawala o pag-iwan sa nakasanayan tulad ng kultura at relihiyon... malaya ka nga... walang hanggan ang pwde mong gawin... pero imaginin nyo, kung ganon ka, n pwde mong gawin khit anong naiisin mo, ano kaya mangyayari sa yo? ewan ko lng...

wala lang!

2005-02-01T06:49:00.000-08:00

hi! hello! how are you?i'm fine, thank you! wala lang po gusto ko lang malaman nyo na buhay pa ko...= ) how's life?malapit nang magreport ang group namin, goodluck samin hehehe....saka na ulit ako magkukwento pag may naisip na akong kagaguhan...= ) sige po.gudluck ciao! sheilah josafat
p.s. alam nyo ba na sabi ng friend ko na pag sinasabi mo daw na wala lang meron ka daw ibig sabihin pero hanggang ngayon di ko pa rin mafigure-out kung ano.baka kayo alam nyo.= )

trono-right and wrong

2005-01-27T19:03:00.000-08:00

ang masasabe ko lang naka-spirited ng discussion naten nung tue. parang Lhat ng tao sa klase ay nabuhayan at gustong magrecite. I think, mali talaga si sir. Hindi ako agree na dapat niyang patayin ang mga "masasamang tao". at mas lalong hindi ako maniniwalang papatayin niya ang sarili niya pagnakagawa siya ng masama.
naniniwala pa rin ako sa repentance at forgiveness, kaya sa halip na patayin ang "masasama" mas gusto kong sikaping pagbaguhin sila. Hindi ba't mas magiging maganda ang mundo kung lahat ng masama magiging mabuti kaysa pagpapatayin sila? yun lang naman ang opinyon ko...

dela Peña - right and wrong

2005-01-27T04:15:00.000-08:00

i agree, EJ=) judging what is right and wrong is most of the time subjective. pero sabi ni sir, "hindi puwede 'yun. May tama at mali!" so... what i thought was... ano 'yung pagpatay (which sir wanted to do)? tama ba o mali?=)

HOWEVER, i also don't believe that right and wrong is subjective (wehehe..labo!). i also agree with what sir said. (there's right and there's wrong). others just want to believe that what they're doing is right. they start to rationalize. to some, kasi, the end justifies the means. to others, they have good intentions, pero mali 'yung pamamaraan nila.

if a killer asked me if i've seen the guy he wants to kill and i know where the latter is, i'd tell him the truth: "i'm not gonna tell you because you're gonna kill him. belat!".... then i'd RUN for dear life! hehehe

EJ Nomio: gusto kong maging wrestler

2005-01-26T22:17:00.000-08:00

Since alam na ng buong klase ang pangarap kong maging wrestler, paninindigan ko na. Una sigurong tatanungin nyo sa kin ay bakit gusto ko ang wrestling. Oo tama kayo scripted nga ang wrestling, lahat ng mga actions dun fall under one director--Vince McMahon, the owner of WWE. Tignan nyo pinanindigan na ni VInce McMahon ang pagiging scripted ng wrestling by renaming it from WOrld Wrestling Federation to WOrld Wrestling ENTERTAINMENT. Of course may reason kung bakit pinalitan. Natalo kasi sila sa kaso laban sa isa pang WWF--ang World Wildlife Fund. YAn yung may logo ng Giant PAnda. Ok ok balik na tayo sa tanong niyo. Gusto ko ang wrestling because i know im not gonna be a wrestler at kaya ko ito nagustuhan because wrestling conquers my fears. isn't it good to conquer our fears. Hindi bat masaya kung matalo natin ang ating mga personal demons? Its a personal challenge for me. Wrestling provides good entertainment, good storylines while egos and bodies collide. This is real entertainment. I'm watching a great soap opera while watching sports, isn't it great? Sino bang hindi nakakikilala kay Hulk Hogan o kay The ROck? These two men transcended the sport of wrestling? KAya ang sarap maging wrestler. ROck ON!!

EJ: on judging what is right or wrong

2005-01-26T21:37:00.000-08:00

Writing this post has proven to me that once given life, history has been quite controversial. In a recent discussion with Sir U, papatayin daw niya ang lahat ng mga gumagawa ng masama. Siguro ang dapat nating unahin ay kung paano ba natin malalaman kung ano ang mabuti't masama, kung ano ba ang mga qualifications nun. MAhirap kasing mag-judge kung ano ang masama at mabuti kung wala tayo sa loob nun. Ganito, dumating ang mga kastila sa ating bayang magiliw dahil sa tatlong kadahilanan---GOLD, GOD, GLORY. Gold--syempre gusto nilang magkamal ng ating mga likas na yaman at pati na rin ang mga spices which at that time isang malaking commodity, GLory--gusto nilang patunayan na sila na ang superpower among european countries, ang England kasi at that time medyo mahina dahil natalo sa Hundred Years' War, ang France naman mahina rin dahil sa mga effect ng Hundred Years' War, ang Germany wala pa nun disunited kasi pati na rin ang Italy. Kaya ang kalaban lang ng SPain ay ang Portugal. GOd--syempre gusto nilang ipahayag ang Mabuting BAlita, gusto i-christianize ang mga heathens. Well, sabihin na nating oo nga't yung aim nila na GOLD at GLORY are hiding under GOD, pero nandun pa rin yung layunin nila na ipalaganap ang kristiyanismo. Ngayon, saan pumapasok dito ang pag-judge on what is right or wrong? Sabi kasi ni Sir U, masama ang ginawa ng Spain sa pagsakop sa atin, but i think otherwise. Dito pumapasok ang problema ng point of view. Masama sa point of view natin pero mabuti sa point of view nila. PArang pagkain, what is food to you is poison to the other. Parang culture, there is culture that is greater than the other. Kaya nga ganito napakahirap ang pag-judge on what is right or wrong. Sabi masama ang magsinungaling pero kung may nagtanong sa atin na isang suspcted-killer at hinahanap yung papatayin niya sasabihin kaya natin?

dela Peña - just a thought

2005-01-26T05:17:00.000-08:00

naisip ko lang, ang dami palang tao na gusto maging philanthropist... sa klase pa lang natin=)i mean, even if we don't grow up to be rich people so that we may have the "resources" to truly help and make a difference, if we all get together someday in the future with this one goal to help other people, we WILL make a difference.

this is just a thought=)

i mean, as individuals, what we do may not change the world... but if we all work together, who knows what we can do?

naks!=)

dela Peña - mga pangarap

2005-01-21T23:27:00.000-08:00

uy, mga groupmates, wag niyong kakalimutang ilagay ang surname before your title para alam kung sino ang nagsusulat=) yung nagsulat nung "first time" sino?? hehe

hmmm... ako hindi ako nakapag-share ng mga pangarap ko kasi shy ako...heehee. kaya ngayon, dahil wala pa rin akong maisip na malagay dito sa blog (dapat yung "what matters in tertiary education" ni randy david kaso nde pa sinosoli ng classmate ko yung readings ko) ishe-share ko na lang ang aking mga pangarap.wehehe.goodluck sa inyo...

ang mga pangarap ni dela pens:
dati, gusto kong maging teacher ng mga bata (as in young kids...ayoko yung mas matanda kasi may mga sungay na sila..hehe) ngayon...gusto ko na ata maging vet. pero, alam kong 'di ko kaya yon..hehe. pagiging doctor na 'yon, e.i'm not smart enough;-p

ANYway, kung pangarap lang din ang paguusapan ('yung tipong it doesn't matter kung matupad o hindi), ito na, as of the moment, ang (mga) pangarap ko:

1) maging child psychologist na ginagamit ang "animal therapy" (is that what you call it??) sa patients ko;

2) mag-gradweyt (kung papalarin, with honors), makakuha ng magandang trabaho, at mapagawan ng sariling bahay ang mga magulang ko;

3) tulad ng iba nating classmates, gusto ko ring maging philanthropist...somehow...no matter how little;

4) mapakasalan ang BF ko, magkaroon kami ng sariling bahay malapit sa mga magulang ko, at magulang niya, at magkaroon ng siberian huskey, golden retriever, at chow chow (kung buhay pa ang aso naming si frodo, isasama rin namin siya) for kids--maghihintay muna kami ng ilang years bago magkaanak para ma-enjoy pa namin ang company ng isa't isa...;

5) makapagsulat ng isang nobela na kasing ganda ng "Lord of the Rings" trilogy...yung tipong, kinain na ako ng mga bulate sa ilalim ng lupa, at napagtayuan na ng matatayog at high-tech na building ang libingan ko ay binabasa pa rin ang libro ko at may impact pa rin sa buhay ng mga tao... yung tipo ng libro na magkakaroon talaga ng effect sa tao; at ang pinaka-importante sa lahat...

6) ginagawa ko ang will para sa akin ni God. kahit hindi matupad lahat ng mga pangarap ko, basta ang pangarap ko, maging mas mabuti akong Kristiyano at kung saan man ako mapunta, kahit anumang trabaho ang makuha ko, i'm still serving the Lord...

(to the disappointment of sir U)

trono-mga pangarap

2005-01-20T17:40:00.000-08:00

nakakatuwa naman yung ginawa natin sa class nung tue. Ito ang gusto ko sa mga GE subjects, nakakapagshare ng kahit ano. Nakaktuwang magshare ng pangarap kc para saken mas nagiging tangible ito kapag naverbalize mo na.:) Masaya ring marinig ang pangarap ng iba tao. Lalo na yung mga gustong mag-artista o maging wrestler o yung gustong lumipad. Sana matupad nating lahat ang mga pangarap naten.--- cille

Hehe! first time!

2005-01-18T13:20:00.000-08:00

Hi guys! buhay ako!! sorry ngayon lang ako nakapagpost! sori talaga! paano ba naman kasi kakatapos pa lang ng christmas break puro exams na agad kaya yon...sir, eto na po ha? nagpost na ako! hay,at last!!! sana nakapasa tayong lahat sa exam natin. grabe! ahm, puwede bang magtanong? may kilala ba kayong linguistics prof. kelangan kasi namin para sa paper namin eh...thanks...

alam ninyo ba nung monday, grabe sa mrt sa magallanes...naipit ako ng maraming tao sa escalator kasi abot na doon yung pila ng mga papasok tapos dire-diretso pa din yung andar nung escalator, ayun, bangga lang kami ng bangga sa mga nauuna sa amin tas yung mga tao padami ng padami...grabe, nagsisigawan na nga tas di ko na alam ginagawa ko kasi nung tumigil ung escalator nakakapit ako sa isang lalake na hindi ko naman kilala tas angsakit ng paa ko kasi naaapakan...hay, buwisit talaga non. mukha nga ako na-rape after eh...hehe..

yun lang..share lang ganyan..kaya ang lesson? bumili na ng kotse para di na mag-e-mrt...haha!!!

asar!

2005-01-16T18:24:00.000-08:00

bagsak!!! nakakainis, di ako masyadong nakapag-aral para sa examm!!! ahhhhhhhh!!!!! un lng...

my first time...

2005-01-16T17:52:00.001-08:00

groupmates... sori kung ngaun lng ako nakapagpost... sir U, nagpose n ko!!! ;p

my first time...

2005-01-16T17:52:00.000-08:00

groupmates... sori kung ngaun lng ako nakapagpost... sir U, nagpose n ko!!! ;p

dela Peña - exams na!

2005-01-11T02:23:00.000-08:00

goodluck sa ating lahat... grabeh... DALAWANG blue book??? 'di bale, kayang kaya ni icatlo 'yan... puro tungkol sa sex, e.wehehehe.;-) peace=)

dela Peña - FHM

2005-01-11T02:08:00.000-08:00

tama ka prescille=) nakakawindang nga ang images sa FHM... pro lalo na 'yung sa porno vcds na dinala ni sir! tama yung kaibigan mo na dapat i-"celebrate" ang sexuality... pero when they put it in magazines and vcds, they represent women as though we are only sexual beings. na that's what we're all good for.

hindi rin ako naniniwala na ang society ang may kasalanan kung bakit ginagawang pa-sekreto ang sex... tao pa rin. nang kainin ang forbidden fruit nina adan at eba, nagkaroon sila ng knowledge... kasama na roon ang realization na hubad sila.

at nahiya sila.

hindi rin ako naniniwala na dapat ipakita sa kung kani-kanino (tulad sa anak mo, for example) ang iyong sexual experience with someone you love... ang mga bata ay natural na curious na mga nilalang. kapatid ko lang, na 11 yrs. old na, kahit ano pang sabihin mo (na bawal panoorin 'yan, bawala basahin 'yan, para lang sa matatanda 'yan), gusto pa rin niyang makita, itry for herself. at kahit ipaliwanag mo na ginagawa lamang ang ganon kung gusto mong magkaanak at kung mahal mo ang isang tao, kapag nakakita sila ng ganoong image, ma-iintriga sila. gusto nilang i-try. gusto nilang makita kung magkakaroon din sila ng baby...malay mo.. tulad ng manyika nila.

isa pa, ang panonood ng mga porno videos na 'yan..kahit gaano pa ka-pure para sa dalawang tao ang experience na 'yon, hindi 'yon makikita ng mga manonood. curiousity lang ang papasok sa isipan nila. maiintriga sila. gusto nilang itry. IT GIVES PEOPLE IDEAS. their OWN ideas. their own interpretation of what's happening. sex doesn't involve dialogues to help the audience understand the context of the event. sa umpisa naman ng video wala namang nagsasabing: "do you promise to cherish this person... 'til death do you part?" a sexual video doesn't tell a person: "oh, sex is such a sacred thing between two lovers and you need love to do it." ang papasok sa isip nila. "wow... sex seems to feel so good no matter how you feel towards the other person... MA-TRY NGA..."

hindi rin puwedeng i-compare ang sex videos sa wedding videos and birthday videos. why...? because sex does not involve an audience. ang birthday party at weddings, merong bisita. merong ibang tao. ang sex, hindi mo naman gagawin sa tapat ng audience. hindi ka naman gagawa ng imbitasyon na nagsasabing: "you are invited to MR. and MRS. ---- devirginization (or whatever)... their pure expression of love." sex is between two people. weddings involve families and friends, and so does birthday parties.

romantic at sagrado ba ang sex kung may ibang taong nanonood, umiiyak, pumapalakpak???

good luck!!!!

2005-01-11T01:02:00.000-08:00

grpm8s.. classmates.... good luck po sa exam natin...
hehe

trono-happy together

2005-01-07T21:30:00.000-08:00

ANG PANGET! SAYANG SA PERA! WAG NYO ITONG PANOORIN...ang babaw ng kwento tapos ang ending walang impact. ang mga artista ang pathetic ng acting mga artista. i cant believe they are being paid to do these things..they suck at it...yuk talaga. bwiset. dapat kc panaghoy sa suba papanoorin ko pero wla na kc dun s napuntahan nameng sinehan... sayang sa pera talaga. sna natulog na lang ako

trono-FHM

2005-01-07T09:20:00.000-08:00

pasensha na po lumalabas ang pagka-"manang" ko...mejo nasshock talaga ako sa FHM. Hindi naman kc ako nagbabasa non, bihara rin akong nakakita non kaya nagugulat ako sa mga litrato ng mga hubad na babae don...(shiver)...ewan ko ba. sbe ng mgafriends ko abnormal daw ako dhil yung nga ayoko talaga ng mga "graphic" photographs, videos kahit stories ayoko rin. Hindi ko naappreciate ang mga ganon...sa kweba kung saan ako nakatira, walang ganyan at ayoko magkaroon ng mga ganyan... ewww....hindi ko talaga makita ang sense ng mga ito. Siguro conservative lang talaga ako. May friend ako sabe dapat daw tanggapin kong ang mga tao ay mga "sexual beings"...tama sha pero i don't see why people publisize their sexual fantasies or experiences to the world. if i have (w/c i don't) such fantasies or experiences, i would keep it to myself and to my partner. yun lang naman ang opinyon ko. nirerespeto ko rin ang opinyon ng iba... yun lang

trono-UP ALCHEMES

2005-01-07T09:10:00.000-08:00

Nkakatuwa palang mag-apply sa isang org. Well siguro depende rin sa org. Applicant po ako ng UP alchemes. Acad org sya ng mag chem engg majors. first time ko nga magapply hehe third yr na ako wala pa akong org...hehe ang babait ng mga tao dun sa tambayan. Nkakahiya nga kc nung pinagpakilala nila yung mga apps tapos ako kinakabahan kaya nagnginginig ang kamay ko..natawa tuloy sila jahe...pero overall ok naman ang unang araw ng pagtambay namen don. :)

subok lang.....

2005-01-06T19:41:00.000-08:00

PAUL MARBIL: habang ako'y nasa klase kanina, batong bato at nakatingin sa kung saan, naalala ko na dapat pala mag post ako sa blog! kaya ito nag post na nga ako.

ano ba ilalagay ko dito? isip. isip pa. at isip pa ulit. kahit ano naman diba?

bukas daw ay national(international pala!) day of mourning. totoo kaya yun? idedeclare daw ni GMA. may pasok kaya? ano kaya mangyayari dun?

para daw sa mga tinamaan ng mga kalamidad sa buong mundo lalo na yung mga tinamaan ng tsunami sa iba't ibang lugar kung saan man yun.

kawawa na talaga mga tao ngayon. kung anu-ano na nangyayari sa mundo. may mga nagtatanong tuloy kung malapit na ang katapusan ng mundo, nalalapit na daw ba ang paghuhukom, at kung anu-ano pang mga katanungan. may isang pari na sumagot ng tanong na iyan. sabi niya na maaari raw na gawa lang ng tao ang nangyaring tsunami. iyun daw ay maaaring isang experiment na pumalpak lang kaya naging dahilan para makapinsala ng ganon. pero sinabi nya na sa internet lang daw nya nabasa yun.

parang ang hirap paniwalaan. ewan ko ba! ang weird lang talaga ng nakaisip nun.kayo na bahala kung gusto nyo paniwalaan yun. basta isa lang ang alam ko, may tumamang tsunami sa iba't ibang lugar at maraming namatay, tapos.

finally!

2005-01-06T04:21:00.000-08:00

ala lang... anong meron d2? hehehe
pasensya na... ngaun lang e...
anong e-adds nyo grpm8s? add ko kau friendster!!!!!
eto e-add ko: thone_dhose@yahoo.com

nagpaparamdam ang mga patay

2005-01-05T05:43:00.000-08:00

Isang araw, ikalawang araw ng pasukan, sa Rm.405 ng CAL Bldg isa isang pinagtatawag ng propesor ang kanyang mga estudyante matagal na nanahimik. Matagal na kasing hindi nagpaparamdam ang mga ito kaya minabuti niyang gisingin ang kanilang natutulog na mga diwa. Isa sa mga estudyanteng ito ay nagsabing matagal na siyang hindi naglalakbay sa mundo ng web kaya wala man kahit isang palatandaan ng pagtapak niya sa mundo ng mga buhay. Oo, ako nga yun, ang batang naliligaw ng landas at hindi alam kung paano ang gagawin upang maipahatid ang aking mga hinaing sa mundo ng blog dahil hindi ko alam kung paano magpost dito. Sa katunayan ay medyo naligaw pa nga ako at nagtanong pa sa dakilang help upang malaman kung paano magpost dito ng kung ano mang tawag nyo dito. Pangalawang beses ko na nga itong itinatype dahil sa kasamaang palad ay nabura ung una dahil wala daw template ang blog na ito sa hindi ko malamang dahilan. Hanggang ngayon ay hindi ko pa rin mawari kung paano ko ito ipahahatid sa inyo. Sir, kung ito man ay makakarating sa inyo, ayan ha nagparamdam na ko. Nabuhay ng muli ang mga patay na katulad kong pasaway. Hanggang ngayon ngayon ay hindi ko pa rin alam kung paano ko babasahin ang ibang mga nakapost dito, nasan man silang lupalop ng daigdig. Habang iniisip ko ito ay gusto ko lang ibahagi na hindi matanto kung bakit kanina pa pasulput-sulpot ang isa kong kaibigan sa YM. Parang hindi sya makatagal sa loob ng net kahit isang sigundo lang. Sa huli, ipagpatawad nyo po ang aking kaignorantehan at ang kabobohan ng nakapost na ito dahil hindi ko na po maisip kung ano ba ang isinulat ko kanina. Sa kung sino man po ang mabait na magtuturo sakin kung paano ba gumagana itong site na ito na wala sa bundok na aking pinanggalingan, ang aking paunang pasasalamat. Sa lahat, ciao. Sana malaman ko na ang gagawin ko dito. Sa mga magrereact, pakatandaan ako'y isang bangkay na muling nabuhay....BEWARE! joke lang po! Peace to All... (ahhhh.....kailangan kong lagyan ng pangalan ko to di ba?...syempre para malaman nyo kung sino na ang humihila ng paa nyo sa gabi di ba? tanong ko, sagot ko...ano ba ito...hay, buhay)

BY: Sheilah G. Josafat

trono-here at last

2005-01-03T17:49:00.000-08:00

Sir nakapagpost na rin po ako at last. Nina pasensha na at ngayon lang :)
anyways, ikkwento ko muna ang mga nangyari saken noong bakasyon. Dec. 23 2004, 2am : sumakit ng sobra ang tiyan ko.
Dec. 23, 2004, 10am: pagkagising ko mataas na ang lagnat ko.
6pm: simula ng malalalang LBM.
Dec. 24, 2004, 230pm: pumunta na ako ospital para magpacheck up
5pm: dehydrated ako.Ipinaconfine ako ng doctor at nilagyan ako ng dextrose ng nurse. buong christmas eve at buong araw ng christmas day nasa ospital ako, nagpapagaling. Kawawa naman ako kc ang nakain kong noche buwena, hospital fud...so sad....Pero nung nakita ko yung palabas sa TV, yung mga taong binibgyan ng GMA ng noche buwena na arroz caldo. Pasalamat na rin ako sa Diyos na kahit may sakit ako, may mga nagaalaga naman saken, may pera naman kameng pambayad sa gamot at ospital. Nakakatuwa nga kasi mejo blessing in disguise din ito, hehe sa halip na tumaba ako nung bakasyon, e pumayat pa ako.

ang nakakapagtaka lang, hindi malaman ng doctor kung anong dumapo sakeng sakit. Akala nung una amoebiasis pero after some tests wla naman sila nakitang amoeba. Ang hinala nila it was a case of food poisoning. (o baka may masamang espiritung kumulam saken...joke!)

nung new yr naman, magaling na ako kaya mas masaya. :) napansin ko rin di na mashadong madaming nagpapaputok sa amin kaya mas ok. Nag-iingay na lang kame at tumatalon para tumangkad noong new yr! :)

Yun lang po...kyo anong happening sa inyo nung bakasyon?

dela Peña (ulit!) - EJ's Wasted Philosophy

2004-12-30T18:22:00.000-08:00

I think Sir U wants us to discuss EJ's "My Wasted Philosophy." tama ba Sir? siya ba 'yung "John" na sinasabi mo?

sa aking palagay, hindi na bago ang ganiyang pananaw sa buhay. common 'yan lalo na sa mga taong nasa edad natin, "young adults." i also get disappointed in mankind and with life.

mahirap magkumento dahil hindi ko alam ang pinanggagalingan ni EJ. But, sabi nga sa Ally McBeal (ni Ally McBeal), "I don't want to be content... Because if am... Then what?"

nagcomment din si Sir sa post kong "Compassion" (pasensya na Sir, i accidentally deleted it when i was trying to find out how to comment on a comment...banban talaga ako sa blog...pakilagay na lang ulit kung gusto mo). Sir said, "if there's no suffering, who needs compassion?" sabi ko sa sarili ko, "oo nga naman..."

pero subukan nga nating i-visualize ang buhay na walang compassion (at suffering na rin). susulpot tayo sa mundong ito na mga independent nang tao. we have everything we need to survive, and everything we want to be happy.

kung sinasabi nilang "no man is an island," lahat ng tao na nabubuhay sa isang mundong walang compassion ay magiging "island." people will be more selfish than ever. they won't see that they need other people. and they won't feel how it is to care for others.

without compassion, we will all be divided. not having sympathy for anyone. without suffering, no one needs sympathy. we won't be needing each other, and no one will ever need us.

because one must have compassion to be there for someone and to be with someone.

lalo nang "what's the point in living?" kung ganito ang mundo? masaya nga tayo habang nabubuhay tayo dahil we have everything we need. we will live alone, but happy. and then eventually, we'll die, without ever experiencing love, pain, challenges, etc... how exciting.

a world without suffering and compassion is just like the world in "The Giver" by Lois Lowry. here, they are all like robots.

all stories need conflicts. all games have challenges.

...so, isa na lang ba tayong karakter sa kuwento para sa entertainment ng isang mambabasa? laro na lang ba tayo? Kaya ba tayo nilagay ng Diyos sa mundo upang pagkatuwaan? Bakit pa tayo ilalagay sa mundo kung alam Niyang puro kadiliman ang bumabalot dito?

tanong ko 'yan dati... but then i thought, real, loving parents bring their child into the world even if they are fully aware of the hatred and evil that is everywhere. even if they are fully aware that this child will often bring them headaches, problems, and tears. even if they are fully aware that this child will experience pain, loss, and suffering.

hindi nila gustong magkaanak dahil masokista sila at gusto nilang pahirapan ang magiging anak nila.

Ang tunay at mapagmahal na magulang ay nagnanais magkaroon ng isang anak dahil gusto nilang magkaroon ng isang taong mamahalin at magiging "kanila." gusto nilang iparamdam ang pagmamahal nila sa isang taong nagmula sa kanila. gusto nilang magmahal.

at gusto rin nilang mahalin sila.

like EJ, oftentimes life takes all my dreams, aspirations, and ideals and steps on them. i feel as if i'm just a pawn in this entire game of chess. but i believe that's what makes life worth living. the fight. the fight to keep my dreams and aspirations and to realize them one day. that makes the race worth while.

sabi nga ni Sam Wise kay Frodo Baggins, "There's still some good in this world, Mr. Frodo, and that's worth fighting for."

sinagot ni sir ang tanong na "why is there so much suffering in this world?" kaso tungkol sa lovers in Paris ang sagot niya na hindi ko makita ang konek..hehe, sorry sir, hindi kasi ako nakakapanood non.

sa palagay ko, ang isa pang maaaring sagot dito: suffering not only brings people together, it also humbles us. it makes us realize that we need each other.. we need help from other people. it also humbles us because we realize that no matter how superior humans are on this earth, there is still someone or something greater than us. there are things beyond our control--just like yoyong and the Asian Quake.

dela Peña - My Superhero

2004-12-26T01:52:00.000-08:00

One of the most common themes in Christmas movies, stories, and songs is “finding out the true meaning of Christmas.” Oftentimes, it is “defined” as a season that is all about “love,” “giving,” “family,” etc. I tried to keep that in mind this Christmas. Especially since our Christmas this year wasn’t so eventful as before. We didn’t have any presents under our tree, we weren’t able to go to the province and be with our relatives, and my mom has flu. The "singaw" (?) in my tongue isn’t really helping because I wasn’t able to enjoy our Noche Buena as much as I hoped.

Most of the people who have sent me a Christmas greeting via text messaging told me to “not forget what Christmas is all about…” usually, the messages ended there. You scroll down, all you get is the sender’s name.

Although, there are a few messages that actually “reminded” me what Christmas is all about. One of them is this: “CHRISTmas means we never have to ask God how much He loves us. Wishing you the Blessings of His love this CHRISTmas and in the coming New Year!”

Truth be told, it’s still hard to get into the Christmas spirit when you don’t have gifts or family around you. Not when that’s what you’ve gotten used to. So this time, I tried to think of what Christmas is all about. And I think God has showed me.

I don’t entirely believe that Jesus was born on the 25th of Dec. But I think everybody knows that Christmas is to remind us of the birth of Christ. A realization of a promise. The birth of a Savior.

And for as long as I can remember, Jesus has always been my Savior.

When I was younger, I was afraid to go to bed at night. Basically, because I was afraid of ghosts. I was so fearful of having to close my eyes because I’m afraid that when I open them, I would be surrounded by melted faces, bloodshot eyes, rotten teeth, and smelly corpses (or something like that).

My grandfather was a pastor and he used to shower us with beautiful Bibles. When I was no older than 9, I had a green comic book of the New Testament. And I mean a real comic book with pictures and bubble dialogues (or whatever you’d call them). All about the life of Jesus.

At night, when I’m too afraid to close my eyes, I read my comic book Bible. And somehow, all the fear in me disappeared. I felt safe.

I was young. I wasn’t a regular “Sunday schooler” and despite my grandfather’s profession, he never “preached” to us like what he did in church. In my school, I didn’t have religion class because majority of the kids there was Catholic (and I’m not Catholic) so they didn’t have religion classes for us. We had to do other activities. I wasn’t “taught” about Jesus. What I knew about Jesus then was NOTHING compared to what I have come to learn about Him now. I didn’t understand John 3:16. I didn’t know a thing about Christianity or religion… all I knew was that I was a “protestant” … And I didn’t even know what that meant.

But, as a child, there was one thing I knew and nobody had to tell me: Jesus made me feel safe and secure. Reading about Jesus, the things He has done, the kind of person that He was here on Earth, gave me a peaceful, good night’s sleep.

It may have been simple, but to kids, ghosts are no joke.

Watching Bioman (which was my favorite then) or Shaider (tama ba spelling??) never made me feel the least bit safe or secure.

Jesus was, and always has been, my Superhero.

In my life, I no longer felt afraid or fearful of anything. I felt secure. I have always felt sure that I will be alright and that whatever is happening in my life will turn out alright.

On the month of my birthday in my sophomore year in high school, my mother had breast cancer. We had to stay with my aunt for a couple of weeks while my mom was in the hospital with my dad. On the night before my mom’s operation, one of my uncles talked with me over the phone. He asked, “are you scared?” I remember not knowing what to say. Because I honestly didn’t feel anything. I was old enough to understand what was happening, but somehow I knew, inside of me, that God (who is also Jesus) would not let anything bad happen to my mom. I replied, “Hindi naman…” I remember feeling guilty then. Because in the shows that I’ve watched and in the books that I’ve read, I knew that not feeling scared was not a common emotion of a loving daughter when her mother is very sick. TV shows and books told me that I should cry and feel scared or angry.

But there was this “comfort” inside of me.

The cancer left my mother’s body. My mother didn’t undergo Chemotherapy nor did she drink any medicine. I know in my heart that the doctors didn’t have anything to do with it. A friend of my mother died because of breast cancer. And she was being treated in an expensive hospital.

Of course, like any person, I have my fears. But I never felt hopeless or doubtful. The bigger the problem, the more I know inside me that everything will be all right.

Jesus has been very kind to me. He has answered countless of my prayers ever since I was a child. Many of them not exactly what I wanted, but just enough. Good enough.

But, also many of my prayers haven’t been answered. But that is also the peace that I have found in Jesus. That no matter what, even if you don’t get what you want, even if it takes years before your prayers are answered, even if they’re not answered at all, even if you feel you are forgotten… I am able to smile and close my eyes at night (no matter how puffy they are from crying), knowing that Jesus is there.

Jesus is my Superhero. He always will be.

"Gahasa" ni Joi Barrios

2004-12-25T23:50:00.000-08:00

Ihanda ang mga ebidensya

Eksibit blg.1: baril
o kahit na anong sandata
patunay ng pagbabanta

Eksibit blg.2: panti na may mantsa
patunay ng kabirhenan ng dalaga

Eksibit blg.3: sertipikasyon ng doktor
Patunay na--
a: sapilitan
b: lubusan
ang pagpasok ng ari

Eksibit blg.4: sertipikasyon ng pagkatao
patunay ng hindi pagiging puta

Ipasok sa hukuman ang nasasakdal
Iharap sa hukuman ang nagsasakdal
Simulan ang panggagahasa

"Salamat Rico Yan" ni Teo Antonio

2004-12-25T23:05:00.000-08:00

Maraming salamat, salamat Rico Yan
Sinangkaan, pinatigil ang takbo ng orasan

Araw araw na ika'y yumao
Busog na busog kami sa telebisyo't diyaryo

Nalimutan namin sa Baseco ang malaking sunog
Nawalan ng mga tahanan, taga-Tondong nagdarahop

Wala kaming pakialam sa kaso ng Pangulong Erap
Kahit ang pagtugis sa bandidong Abu Sayyaf

Kahit na ang mga namatay na manggagawa sa Dubai
lahat silang nasawi'y parang hanging nagdaan

Maraming salamat,salamat sa iyo, Rico
'Di namin napansin, pagpanaw ni Maestro Lucio at Levi Celerio

Limot namin na tataas, presyo ng gasolina
at kahit ang kuryente'y wala kaming pangamba

Naghihiyawan kami sa bangkay mong dumaraan
dala-dalang pagdurusa'y aming nalimutan

Ang ibang lider at pulitiko 'pag namamatay
maraming nagsasamantalang "kunwaring pakikiramay"

Dahil sa iyong pagpanaw, gamot itong nakalunas
sa sinasabi nilang pambansang sugat

Sana kung may yayao na tulad mo Rico Yan
ay tatabing sa aming problema araw araw

Maraming salamat, salamat sa iyo, Rico
'di namin nararamdaman ang pag-inog ng mundo.

My Wasted Philosophy

2004-12-19T18:59:00.001-08:00

EJ NOMIO:Eighteen years of existence and two years of topsy-turvy in college seems rather hopeless and futile existence. Two years ago I stopped dreaming. I stopped fooling myself about happiness, love, and caring for this world. Human reality made me realize of this damn foolishness right under my very nose. I forgot that even man has dark side, that he has the capacity to destroy himself. Man is living in helplessness and that for eighteen years I have fooled myself waiting for a utopian life. I dropped my dream of a utopia, or of a soul, dreaming life as heaven. Instead, I deconstructed myself and discovered my innate passion with the dark, that cold, austere emotion, and that silent expression of a man. I beacame obsessed with darkness. Then silence. My loneliness has filled me with such a feeling of irony, juxtaposition and enlightenment. Living in despair has taught me the value of life. Indeed, about nothingness.
I remember then when I was in my high school I had this conviction to serve people. I dreamed of a peaceful life akin that Kenshin Himura's. Idealism, yes, all these are quixotic dreaming whose meaning I search for. But then, everything has changed when I experienced and still experiencing life in college. It kicked my ass! I never intended to perceived this reality, but damn this is human reality--a human zoo. My idealism turned to hatred. And hatred turned to understanding. I slapped my face, kicked those ass, f*** the world and I wrote nothing but vague ideas. Wherefore is life? Why not chose death? Why bother to care, if you can be selfish and pretending to be humane while in truth you advocate your own repressive and absolute authority? I suffer from this insomnia. the devil was devouring my logic. Is this a mental ilness or the casulaity of my dread? My skepticism started me to feel this empitiness; this sort of isolation turned to some sort of individuality and struggle

sexy boy

2004-12-19T18:59:00.000-08:00

EJ NOMIO:i think i'm cute
i know i'm sexy
i've got the looks
that drive the girls wild
i've got the moves
that really move 'em
i set chills up and down their spine
i'm just a sexy boy (sexy boy)
i'm not your boy toy (boy toy)
i'm just a sexy boy (sexy boy)
i'm not your boy toy (boy toy)
i make them hot
i make them shiver
their knees get weak
whenever i'm around
they see me walk
they hear me talk
i make them feel
like they're on cloud nine
i'm just a sexy boy
eat your hearts out girls
hands off the merchandise
i'm just a sexy boy (sexy boy)
i'm not your boy toy (boy toy)
i'm just a sexy boy (sexy boy)
i'm not your boy toy (boy toy)

Try ko lang...

2004-12-19T18:35:00.000-08:00

NJ ICATLO:Just went online to check on my group blog... *sigh* this christmas "break" is starting to be a drag. Believe it or now, I'd rather go to class..=)

Asians are known for strong family ties. And Filipinos are no exeptions. If you ask people how many go to their Lolo's of Lola's house for the weekend or special ocassions, you'd get a majority vote of aye over nei. I'm begining to wonder if family ties are as important to us as people or is it just some crappy tradition that we blindly follow.

In my experience, I've learned early on to be independent. I was living practically on my own by agee 9. No big deal, I know. Others grew up with their grandparents at a younger age. Others might not even know the sound of the voice of their own mother. Although I heard from someone that there was a study indicating that as early as age 2, children can already detect the voice of call of their own mothers. Okay, irrelevant. To make my point clear, I think we can do without the "close family ties". We don't have to go to church together and we don't really need to show up at our cousin's graduation. These traditional means of "bonding" are so outdated. I bet most parents don't even know what their own children are really like around other people.

We, the children of yesterday's dreams, are leading a secret life. I bet at some point we knew someone who has a big secret that they never tell their parents. It could even be you or me, or a friend, a kabarkada, or a relative. Why can't we be ourselves in the presence of the people who are supposed to know us the best?? I honestly believe that if parents took the time to hang out with their sons and daughters, there'd be a new meaning to the phrase "family ties". Wouldn't it be cool if you could go out and have fun with your family?

To the parents, I say be more open minded about the things your children do. Know them for not only the people you raised them to but also for the things they are passionate about and things they do. Because it is only through those things that you get to see the world through their young eyes. Naive, young and stupid yet pure. I guarantee you surprises await you.

dela Peña - Compassion

2004-12-06T01:10:00.000-08:00

i guess one of the greatest puzzle in people's minds since time immemorial is this: "why is there so much suffering in this world?" well, i think the latest tragedy with yoyong showed us a glimpse of ONE OF the reasons why: if there's no suffering, there won't be compassion.(i think i heard this line from a walk to remember the movie) truly, the compassion showed last week was amazing.there were so many people willing to help. and these aren't rich and well-off people.these are ordinary people.wala lang...it's just so amazing... really...
although it sucks, sometimes, it really takes a tragedy to bring people together. i don't know if this falls under the "public realm" fromm talked about in his "Alienation..." article (although i really believe that fromm had made a sweeping generalization with that article)...maybe to some, it is... while to others, it isn't. but that is an entry for another day...i'm awfully sleepy...=) - Nina

dela Peña - 11/23/'04 class

2004-11-24T09:08:00.000-08:00

When Sir U asked a question about the Heaven and Hell thing (saying that "WHAT IF your belief in God ends you up in hell for ETERNITY, would you still believe in Him?"), the question was as though our belief in God is based on rewards. on His promise that we'll go to Heaven as long as we believe in Jesus. but we don't believe in God because of the rewards we're going to get, we believe in Him because He's REAL. we believe in God as much as we believe that there is a Devil. and we do good works not because we HAVE to (good works alone are not rewarded)but because we WANT to. I can't deny what is real, no matter what the consequences are. i can only lie. but still, i know what is real. And until somebody proves, beyond reasonable doubt, WHAT created and designed the universe, how it runs, and what keeps it running; until somebody can explain WHO or WHAT decides that one person at his/her 4th stage of cancer, getting all the state-of-the-art care and medication but has stopped responding to treatment, is suddenly free of cancer and survives, while another with the exact same case and exact same doctor and treatment dies... I will never believe otherwise.=) .. Besides, the question itself supports the claim that there is a God=)- Nina